Bitki Bakım Takvimi

Büyüme yavaşladığı için gübre vermeyin.

Büyüme yavaşladığı için gübre vermeyin.

Büyüme yavaşladığı için gübre vermeyin.

Bitkiyi pencereye yaklaştırın; kış güneşi yaprakları yakmaz.

Isıtma açıkken saksıyı ıslak çakıllı tepsiye koyarak nemi artırın.

Kuru havada yaprak altlarında kırmızı örümcek ağına ve kabuklu bite bakın.

Solan çiçekleri ve sararan yaşlı yaprakları sapın dibinden kesin.

Yaprak altlarında kırmızı örümcek beneklerine ve ince ağa bakın.

Bitki büyümediği için gübre vermeyin.

Kışı serin ve aydınlık bir yerde, neredeyse hiç sulamadan geçirtin.

Florür ve klor yaprak uçlarını yaktığı için sulamada yağmur suyu ya da arıtılmış su kullanın.

Saksıyı soğuk cam, açılan kapı ve kalorifer peteğinden uzak tutun.

Dinlenme döneminde hiç sulamayın; bitkiyi aydınlık, geceleri 8–10 °C'ye düşen bir yerde tutun.

Yapraklı ve çiçekli dönemde iki haftada bir azotu düşük sıvı gübre verin.

Kış boyunca toprağı neredeyse kuru tutun, bitkiyi aydınlık ve serin bir yerde bekletin.

Suda yetişen bitkinin suyunu haftada bir klorsuz suyla değiştirin; bu sivrisinek üremesini de önler.

Kışın sulamayı neredeyse kesin ve rozetin ortasına su kaçırmayın.

Saksıyı soğuk cam önünden ve kapı ağzından uzak tutun; 10 °C'nin altı yapraklara zarar verir.

Sulamadan sonra tabakta biriken suyu boşaltın.

Kışı serin, kuru ve güneşli bir odada geçirtin; dinlenmede hiç sulamayın.

Kışı 13–16 °C'lik serin bir odada, az suyla geçirmesi yaz çiçeklenmesine yardım eder.

Kışın toprağı ıslak tutmayın; bu dönemde bitki çok az su ister.

Kaloriferli dönemde saksıyı mutfak ya da banyo gibi nemli bir odaya alın ya da ıslak çakıllı tepsiye oturtun.

Pencere, kapı ya da havalandırma ağzından gelen soğuk hava akımından koruyun.

Kaloriferli dönemde saksıyı ıslak çakıllı bir tepsiye oturtun ya da odayı nemlendirin.

Saksıyı 20 °C'nin altına düşen soğuk pencere önlerinden uzak tutun.

Soğanı yarısı toprak üstünde kalacak şekilde dikin, bir kez iyice sulayıp filiz çıkana kadar bekleyin.

Bitkiyi soğuk cereyan alan pencere ve kapı önünde bırakmayın.

Kışın bitkiyi 11–14 °C'lik serin bir yere alın ve suyu azaltın; tomurcuk görününce sıcak yerine döndürün.

Soğuk cam kenarında ve cereyanda bırakmayın; 10 °C'nin altındaki odalardan uzak tutun.

Saksıyı hava akımı alan kapı ve pencere önünden uzak tutun.

Solan çiçekleri koparın; tohum bağlamasın, enerji yeni sürgüne gitsin.

Kasım–şubat arasında geceleri 8–10 °C'ye düşen aydınlık bir yerde tutun, su vermeyin.

Kışı 10–20 °C arası serin bir odada geçirmesi çiçeklenmeyi destekler.

Saksıyı kalorifer ve soba yanından, soğuk hava akımı alan pencereden uzak tutun.

Kışın toprağı neredeyse kuru tutun, ani sıcaklık değişimi ve soğuk cereyandan koruyun.

Dinlenmeden sonra yeni sürgün görününce rizomları bölüp taze toprağa dikin.

Kışın saksıda ya da çukurda su birikmesin; gerekirse saksıyı saçak altına alın.

Kalabalık saksıyı sever; gerekmedikçe saksı değiştirmeyin.

Kasım–şubat arasında bitkiyi 7–13 °C'lik aydınlık bir yerde tutun ve sulamayı neredeyse kesin; serin kış bahar çiçeğini getirir.

Eski yaprak çifti tamamen kuruyana kadar sulamayın; yeni çift eskisinin suyunu kullanır.

Sulamayı azaltın ve bitkiyi 10 °C altına düşen soğuk pencere önünden uzaklaştırın.

Dikenli gövdeleri ve meyveleri çocuklar ile evcil hayvanların ulaşamayacağı yerde tutun.

Uzun ve yapraksız sürgünleri kesmeyin; yeni yaprak ve çiçekler bu sürgünlerde oluşur.

Kaloriferli dönemde saksıyı banyo gibi nemli bir odaya alın.

Kaloriferli dönemde saksıyı hava akımından uzak, nemli bir köşeye ya da ıslak çakıllı tepsiye alın.

Kışın sulamayı seyreltin; toprak yüzeyi kurumadan su vermeyin.

Gece sıcaklığı 4 °C'ye yaklaşmadan saksıyı içeri alın; kışı yaklaşık 10 °C'lik aydınlık bir yerde geçirin.

Sonbahar sonu ve kış başında sulamayı kesin, bitkiyi serin ve aydınlık yerde kuru tutun.

Saksıdaki bitkiye kış dinlenmesinde su ve gübre vermeyin, yağmurdan korunan bir yere alın.

Saksıyı kalorifer, soba ve hava akımına yakın koymayın.

Soğuk cereyan ve ani sıcaklık değişimi olan yerlerde bırakmayın.

Sonbahar ve kış boyunca bitkiyi serin, aydınlık bir yerde tutun ve hiç sulamayın.

Yaprakları keskin olduğu için bitkiyi taşırken ve bakarken eldiven takın.

Kışın yarı dinlenme döneminde sulamayı azaltın ama toprağı tamamen kurutmayın.

10 °C'nin altındaki soğuktan ve dondan koruyun; kışın soğuk cam kenarından uzak tutun.

Saksıyı cereyandan ve kalorifer peteğinden uzak, sabit sıcaklıktaki bir yerde tutun.

Yaprak ve çiçeklerde gri küf arayın, bulaşan kısmı hemen alın.

Kış dinlenmesinde bitkiyi serin ve aydınlık tutun, harcı neredeyse kuru bırakın.

Kışın sulamayı kesin; toprağı kuru tutun.

Gece sıcaklığı 5 °C'nin altına düşmeden saksıyı donsuz, aydınlık bir yere alın.

İlk dondan önce saksıyı içeri alıp aydınlık, serin bir pencere önünde az sulayarak kışlatın ya da yaz sonunda çelik alın.

Soğanları yaklaşık 20 cm derinliğe, gruplar hâlinde dikin.

Kış boyunca süs olarak kalan kuru çiçek saplarını aralık–ocakta dipten kesin.

Dondan sonra kuruyan sapları toprak seviyesinden kesip hastalıklı yaprakları uzaklaştırın.

Soğanları yaklaşık 20 cm derinliğe dikin, pulları kırmadan elleyin ve üstüne malç serin.

İri yaprakları rüzgârda yıprandığı için fidanı rüzgâra kapalı, aydınlık bir yere dikin.

Soğanları 10 cm derinliğe, aralarında en az 7–8 cm bırakarak dikin; toprak serinlemeden dikmeyin.

Şubatta aynı sürgünleri 2–3 göz kalacak kadar yeniden kısaltın.

Odun çeliklerini şubatta alın, ilkbaharda dikene kadar nemli kumda saklayın.

İlkbaharda ya da sonbaharda dikin; yazın dikerseniz toprağı kurutmayın.

İlk dondan önce saksıyı içeri alın; aydınlık, serin bir pencere önünde seyrek sulayarak kışlatın.

Fidanı açık, güneşli ve havadar bir yere dikin; sıcak ve kapalı köşelerden kaçının.

İlk don yaprakları yakınca yumruları sökün, yıkamadan kurutun ve donsuz, serin yerde saklayın.

Çit için fidanları toprak işlenebilir durumdayken sonbaharda ya da ilkbaharda dikin.

Döktüğü çiçek, yaprak ve bakla nedeniyle ağacı teras ve araba yolunun üstüne gelmeyecek biçimde dikin.

İlk dondan önce saksıyı içeri alın, dalları kısaltıp 7–10 °C'lik serin bir yerde az sulayarak kışlatın.

Sonbaharda kendiliğinden solan yaprakları ve eski çiçek saplarını dipten kesin.

Toprak henüz ılıkken sonbaharda, yarı gölgeli ve kış rüzgârından korunan bir yere dikin.

Saksıdaki agapantusu sonbaharda aydınlık, dondan korunan bir yere taşıyın.

Soğuk bölgelerde gövdenin altını kışın örtüyle sarın.

Fidanı öğleden sonra gölge alan, rüzgâra kapalı bir yere dikin.

Kış sonunda yan sürgünleri ana iskelete yakın kısaltın (mahmuz budaması); çiçekler yeni sürgünlerde açar.

Yaprak dökümünden kış sonuna kadar, güneşli bir yere dikin.

Ilık ve yağışlı kışlarda gövde dibinde beyaz küf olup olmadığına bakın.

Fidanı su birikmeyen, havadar ve güneşli bir yere dikin.

Kışı dışarıda geçiremeyeceği yerlerde yumruları söküp kuru ve korunaklı bir yerde saklayın.

Toprak donmuş ya da çamur değilken, hava dolaşımı iyi bir yere dikin.

Yumruları sonbaharda 5–8 cm derine, 10–15 cm arayla, süzek toprağa dikin ve yatağı malçla örtün.

Yumruları bir gün suda bekletin, pençeleri aşağı bakacak şekilde 5 cm derine ve 10 cm arayla dikin.

Kışın su tutan, ıslak toprakta bırakmayın; kökleri çürür.

Genç bir fidan seçip kalıcı yerine dikin; erguvan sonradan yer değiştirmeyi sevmez.

İlk dondan sonra gövdeleri kısaltın; soğuk yerlerde rizomları söküp kuru ortamda, dondan uzakta saklayın.

Olgun boyu 20 metreyi aşabileceği için fidanı bol alanı olan bir yere dikin.

Kışın uykudaki sararmış çimin üzerinde yoğun yürümeyin; bu dönemde kolay zarar görür ve yabancı ot girer.

Ekim yapılan yerde kışın su birikmediğinden emin olun; gerekiyorsa drenajı iyileştirin.

Toprak donmuş değilse sonbahar ile ilkbahar arasında, kaplı fidan olarak dikin; yayılan kökler çıplak köklü fidanda zor tutar.

Toprak çok ıslak ya da donmuş değilken sonbahar ile kış sonu arasında dikin.

Sonbaharda ya da ilkbaharda dikin; kökler dikimden önce kurumamalı.

Fidanı geniş bir alana, binalardan ve dar yollardan uzak dikin; kök bölgesini malçla örtün.

Sert don beklenen gecelerde bitkiyi örtün, saksıyı soğuktan korunaklı bir yere çekin.

Üzerinde sık yürünen yollara ve oyun alanlarına dikmeyin; çiğnenmeye dayanmaz.

Sonbaharda budamayın; gelecek yılın çiçekleri yeni sürgünlerde oluşur.

Sık sulamayın ve su tutan toprağa dikmeyin; fazla su bitkiyi çürütür.

Geçen yılın sürgünlerini şubat–mart başında kısaltın; çiçek yeni sürgünlerde açar.

Çim alanı ve çok yıllık tarhların hemen yanına dikmeyin; hızla yayılır ve temizlemesi zordur.

İri ve sağlam dişleri ayırıp sivri ucu yukarı bakacak şekilde, ucu toprak yüzeyine yakın kalacak derinlikte dikin.

İlkbahar ürünü için ekimi erken yapın; geciken ekim sıcakla birlikte çiçeğe kalkar.

Sıkılaşan başları toprak seviyesinden bıçakla kesin.

Pırasaları ihtiyaca göre sökün; sökmeden önce toprağı sulamak işi kolaylaştırır.

Taç görününce iç yaprakları kırıp tacın üzerine örtün; güneş gören taç sararır.

Fidanları kış sonunda, toprak işlenebilir olduğunda tel destek sırası boyunca dikin.

Meyveleri ilk sert dondan önce toplayın, oda sıcaklığında olgunlaştırın.

Kökler hasat iriliğine gelince sökün; fındık turpu uygun koşulda 4–5 haftada hazır olur.

Ana başı tomurcuklar açmadan kesin; yan başları birkaç günde bir toplamaya devam edin.

Dinlenmedeki fidanları şubat ortasından nisan başına kadar, kökler 5 cm'den derine inmeyecek şekilde dikin.

Şubat sonu ya da mart başında yaşlı, çapraz ve zayıf gövdelerin bir kısmını dipten çıkarın.

Hava soğuyup yapraklar sararmaya başlayınca yumruları koflaşmadan sökün.

Hazırlanan toprağa ocak usulü 1–2 tohum atıp üzerini 5–6 cm toprakla kapatın.

Tohumu tava ya da sıraya 1 cm'yi geçmeyecek derinlikte ekin, üzerine ince toprak serip bolca sulayın; sıcak yaz aylarında ekmeyin.

Çıplak köklü fidanı kış boyunca, toprak donmuş ya da çamur değilken dikin.

Kışın ortası açık bir çalı biçimini koruyacak şekilde budayın.

Kuru bir günde sık, içe büyüyen ve kırık dalları dipten çıkarın; bir yıllık sürgünlerin ucunu kesmeyin.

Göz sürmeden önce dip sürgünlerini ve taç içindeki obur dalları dipten kesin; kuru ve yere değen dalları temizleyin.

Sonbaharda sulamayı azaltarak kesin; geç sulama yeni sürgün çıkarır ve erken donda zarar görür.

Fidanı aşı yeri toprağın üstünde kalacak şekilde dikin; tozlanma için yakına aynı dönemde çiçek açan başka bir armut çeşidi dikin.

Ağacı kış uykusunda ya da sonbaharda budamayın; bu dönemde açılan kesiklerden gümüş yaprak hastalığı ve bakteriyel kanser girer.

Budamayı sonbahar sonunda ya da kışın yapın; büyüme döneminde kesilen dallardan bol süt özsuyu akar.

Fidanı kış dinlenmesindeyken derin, iyi drene olan toprağa dikin; vişne kendine verimlidir, tek ağaç yeterlidir.

Sonbaharda budayın; ocak içindeki kurumuş, sıklaşmış dalları ve dipten çıkan kök sürgünlerini kesin.

Fidanı aşı yeri toprağın üstünde kalacak şekilde kış dinlenmesinde dikin; toprağı yüzeyden fazla derin işlemeyin.

Kışı ılık geçen yerlerde fidanı sonbaharda dikin; tüplü fidan tercih edin ve birbirini dölleyen iki çeşidi yakın dikin.

Dikimden sonraki ilk üç yıl kışın şekil budaması yapın; gövde üzerinde düzgün aralıklı 3–5 ana dal bırakın.

Aşılı fidanı kış dinlenmesinde, en az 40–50 cm genişlik ve derinlikte açtığınız çukura dikin.

Genç ağaca ilk yıllarda kış dinlenmesinde şekil budaması yapın; iskelet dallar oturduktan sonra yalnızca hafif kesimler yeterlidir.

Gece sıcaklıkları düşmeye başlayınca saksıyı içeri alın; kış boyunca 10 °C'nin altına inmeyen aydınlık bir yerde tutun.

Gece sıcaklıkları düşmeye başlayınca saksıyı içeri alın; kışı 7 °C'nin altına inmeyen aydınlık ve serin bir yerde geçirsin.

Meyveleri Ekim–Kasım'da sertken toplayın; serin bir yerde koyu kahverengi ve yumuşak olana kadar birkaç hafta bekletin.

Soğuk bölgelerde saksıdaki ağacı gece sıcaklıkları düşmeye başlayınca aydınlık, serin bir iç mekâna alın.

Soğuklar başlamadan saksıyı içeri alın; mercanköşk soğuğa hassastır.

İlk dondan önce saksıyı aydınlık bir iç mekâna alın; stevya dona dayanmaz.

Kışın saksıyı yağmurdan ve soğuktan korunan bir yere alın; ıslak ve soğuk toprakta kökler çürür.

Gölgede ya da sürekli ıslak kalan toprakta yetiştirmeyin; doğada kurak, güneşli yamaçlarda yaşar.