Bitki Bakım Takvimi

Ayda bir ya da iki ayda bir, nemli toprağa sıvı ev bitkisi gübresi verin.

İki haftada bir, nemli toprağa orkide gübresi verin.

Ayda bir, nemli toprağa dengeli sıvı gübre verin.

Ayda bir, nemli toprağa dengeli sıvı gübre verin.

Ayda bir, nemli toprağa dengeli sıvı gübre verin.

Ayda bir, nemli toprağa dengeli sıvı gübre verin.

Üç–dört haftada bir, sulanmış toprağa seyreltilmiş sıvı gübre verin.

Solan çiçek saplarını ve boy atmış gövdeleri kısaltın.

İlkbahar ve yaz boyunca iki üç kez mikro besinli palmiye gübresi verin.

Nemli toprağa dengeli sıvı gübre verin.

Büyüme döneminde ayda bir kaktüs gübresi verin.

Dalları yan bir dalın hemen üstünden kısaltarak bitkiyi toplu tutun ve gövdenin kalınlaşmasına yardım edin.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı ev bitkisi gübresi verin; fazla gübre yavru bitki oluşumunu azaltır.

Braktelar solunca gövdeleri topraktan 10–15 cm yüksekte kesin ve gerekiyorsa saksısını değiştirin.

Beyaz dikenlerin arasında saklanan unlu bitleri gövde diplerinde arayın.

Yalnız büyüme döneminde kaktüs ya da sukulent gübresi verin.

Mart'tan Ekim'e ayda bir sıvı yaprak bitkisi gübresi verin; Kasım–Şubat arasında gübrelemeye ara verin.

Suda yetişen bitkinin suyunu haftada bir klorsuz suyla değiştirin; bu sivrisinek üremesini de önler.

Büyüme döneminde ayda bir seyreltilmiş, azotu düşük sıvı gübre verin.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı gübre verin, kışın gübrelemeyi kesin.

Yeterince büyüyen yavruları ana gövdeden ayırıp ayrı saksıya dikin.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı gübre verin.

Büyüme döneminde dengeli gübreyi etiketteki orana göre verin.

Gövde üzerindeki benekler arasında unlu bit, kabuklu bit ve kırmızı örümceğe bakın.

Zayıf ve seyrekleşmiş gövdeleri dipten kesin, sağlam uçları çelik olarak köklendirin.

Büyüme döneminde seyrek gübreleyin; sukulentler aylarca ek gübre istemez.

Büyüme döneminde ayda bir dengeli gübre verin; kışın gübre ve suyu kesin.

Çiçeklenmeyi desteklemek için ilkbaharda gübre verin.

Mart–Ekim arasında ayda bir hafif sıvı gübre verin.

Solan çiçeklerin kısa saplarını kesmeyin; bitki yeni çiçeği aynı yerden verir.

İlkbahar ve yazda dengeli gübreyi hafif verin; fazla gübre çiçeği azaltır.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı gübre verin.

İlkbaharda ve altı hafta sonra hafif gübre verin; sonbaharda gübrelemeyin.

Boğum aralarında unlu bite ve yaprak altında kırmızı örümceğe bakın.

Büyüme döneminde ara ara gübreleyin, kışın hiç gübre vermeyin.

Mart–Ekim arasında ayda bir, etiketteki miktarın altında kalan sıvı gübre verin; fazlası yaprak kenarlarını yakar.

Mart–Ekim arasında düzenli gübreleyin; incirler gübreyi çok kullanan bitkilerdir.

Çukura ayda bir yarı güçte sıvı gübre ekleyin; fazlası yaprak rengini soldurur.

Nisan–Ekim arasında seyreltik sıvı gübre verin; fazlası kökleri yakar.

Çiçek bittikten sonra yapraklar büyürken ayda bir gübre verin.

Saksının ortasına yosun çubuğu ya da destek koyup sürgünleri ona yönlendirin.

İlkbahar başından sonbahara kadar iki haftada bir az miktarda kaktüs gübresi verin.

İki üç yılda bir taze, iyi süzen harca alın; kök topuna uygun küçük bir saksı seçin.

Yavruları ana bitkiden ayırıp kumlu, iyi süzen bir yere; yürüme yollarından en az iki metre uzağa dikin.

Ok ucu yapraklı çalı görünümünü korumak için uzamaya başlayan sürgünleri kesin.

Mart–Ekim arasında ayda bir hafif sıvı gübre verin.

Solan çiçekleri koparın; tohum bağlamasın, enerji yeni sürgüne gitsin.

Dağınık uzayan sürgünlerin uçlarını çimdikleyin; kesilen uçları çelik yapabilirsiniz.

Nisan–Eylül arasında kaktüs gübresini seyrek verin; kışın gübrelemeyi kesin.

Yalnız kökler saksıyı doldurduğunda ilkbaharda saksı değiştirin; ardından bir hafta sulamadan bekleyin.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı gübre verin.

Ana bitkinin dibinde çıkan yavruları köküyle birlikte ayırıp küçük saksılara dikin.

İlkbaharda uzamış gövdeleri sertçe kısaltın; kestiğiniz uçları çelik olarak köklendirin.

Büyüme döneminde azotu düşük gübreyi yarım dozda bir iki kez verin.

Büyüme döneminde ayda bir yarı dozda gübre verin.

Kökler saksıyı doldurduğunda ilkbaharda bir boy büyük saksıya alın.

Bitki büyürken ayda bir gübre verin.

Yavru rozetleri ayırıp kumlu, iyi süzen toprağa ya da taş aralarına dikin.

Kalabalık saksıyı sever; gerekmedikçe saksı değiştirmeyin.

Büyüme döneminde iki üç haftada bir seyreltilmiş dengeli sıvı gübre verin.

Yaprak kenarlarından düşen yavruları toplayıp iyi süzen toprağa dikin, istemediğiniz saksılara yayılmasını önleyin.

Seyrek gübreleyin; ilkbaharda verilen yavaş salınımlı gübre en uygunudur.

Yalnız büyüme döneminde kaktüs gübresi verin.

Yaprak altlarını kırmızı örümcek, unlubit ve thrips için kontrol edin.

Sararıp kuruyan dalları uçtan kısaltmak yerine dipten kesin; şekil için uçları çimdikleyin.

Uzun ve yapraksız sürgünleri kesmeyin; yeni yaprak ve çiçekler bu sürgünlerde oluşur.

Mart–Ekim arasında ayda bir, yarı yarıya seyreltilmiş sıvı gübre verin.

Sürgün uçlarını çimdikleyin; bitki daha sık ve dolgun kalır.

İlkbahar ve yazda birkaç kez gübre verin; düzenli gübre şart değildir.

Nisan–Eylül arasında ayda bir sıvı kaktüs gübresi verin.

Yumruyu gözleri yukarı bakacak şekilde ince bir toprakla örtün ve saksıyı en az 21 °C'lik aydınlık bir odada tutun.

Boy atan sürgünlerin uçlarını çimdikleyin, çiçek başaklarını kesin.

Tırmanması için kafes, totem ya da yosun çubuğu verin.

Gece sıcaklıkları 4 °C'nin üstüne yerleşince saksıyı dışarı çıkarın ve güneşe birkaç haftada alıştırın.

Büyüme döneminde saksıdaki bitkiyi ayda bir gübreleyin.

Uzayıp çıplaklaşan gövdeleri kesin; bitki dipten yeni sürgün verir, gelecek yılın çiçekleri de bu yeni büyümede açar.

Çiçeği biten gövdeleri gerektikçe dipten kesin; başka budama gerekmez.

Yazın sağlıklı bir küreği gazete kâğıdıyla tutarak koparın, kesiği birkaç gün kurutup kumlu toprağa dikin.

Çiçek açan rozet ölmeden önce dipte ya da sapta çıkan yavruları ayırıp köklendirin.

Saksısına sığmayan bitkiyi ilkbaharda, yeni yapraklar çıkmaya başlarken bir boy büyük saksıya alın.

Büyüme döneminde iki haftada bir dengeli sıvı gübre verin.

İlkbaharda yaşlı ve kuru dalları dipten temizleyin.

İlkbahar ve yazda ayda bir dengeli sıvı gübre verin.

Hafif sıkışık saksıyı sever; yalnız kökler saksıyı tamamen doldurunca değiştirin.

İlkbahar ve yazda azotu düşük, seyreltilmiş sıvı gübreyi ayda bir verin.

Nisan–Eylül arasında iki üç haftada bir azotu düşük sıvı gübre verin; Ekim–Mart arası gübrelemeyin.

İki yılda bir, çiçeklenme bitince ve yeni büyüme başlamadan saksısını değiştirin.

Kaburga diplerinde ve tepedeki yünlü kısımda unlu bit, kabuklu bit ve beyazsineğe bakın.

Büyüme döneminde yarım dozda sıvı gübreyi ayda bir verin.

Büyüme döneminde dengeli, yavaş salınımlı bir gübre kullanın.

Meyvenin tepesini kesip alt yapraklarını temizleyin, kesik yeri bir hafta kurutup nemli toprağa dikin.

Yeni sürgünler görününce birkaç haftada bir seyreltilmiş gübre verin.

Saksıdan taşan ya da yanındaki bitkileri örten kısımları makasla kısaltın.

Yalnız tamamen kurumuş yaprakları kesin; yarı sarı yapraklar bitkiye besin sağlamayı sürdürür.

Büyüme döneminde kaktüs gübresiyle hafifçe besleyin.

Yavruları ilkbaharda ya da yaz başında ayırıp kaktüs harcında köklendirin.

İlkbahardan yaz sonuna kadar ayda bir genel sıvı gübre verin.

Bir saptaki tüm çiçekler solunca sapı dibinden kesin.

İlkbahar ve yazda azotu düşük gübreyi altı sekiz haftada bir verin.

Nisan–Eylül arasında sıvı ev bitkisi gübresi verin.

Büyüme döneminde yarım dozda dengeli sıvı gübreyi ayda bir verin.

Bitki 15–20 cm olunca sürgün uçlarını alın; ağustos ortasından sonra uç almayı bırakın.

Solan çiçekleri düzenli koparın; bitkinin ortasını uçlayarak dallanmasını sağlayın.

Geceler düzenli olarak 5 °C'nin üstüne çıkınca dikin; kök boğazı toprak seviyesinde kalsın.

Don tehlikesi geçince asma saksı ya da balkon sandığına dikin; çok sıcak cephede öğle gölgesi alan yeri seçin.

Çiçek sapının ucunu tohum bağlamadan alın, yaprakları sararana kadar kesmeyin.

İlkbaharda ya da eylül sonu–ekim ortasında hafif gölgeye dikin ve dibine bol yanmış organik madde serin.

Sürgünler 5–8 cm olunca azotu düşük gübreyi az miktarda verin; fazlası çiçeği azaltır.

Sürgünler topraktan çıkınca ayda bir hafif, düşük azotlu gübre verin.

İri yaprakları rüzgârda yıprandığı için fidanı rüzgâra kapalı, aydınlık bir yere dikin.

Çiçek sapını dipten kesin, yaprakları kendiliğinden sararana kadar bırakın.

Tohumu son dondan sonra doğrudan yerine ekin ya da fideleri 30–45 cm arayla dikin.

Gece sıcaklıkları 7 °C'nin üstüne çıkınca fideleri gölgelik yere dikin; çok sık dikilen bitki uzayıp seyrelir.

Son dondan sonra tohumu doğrudan yerine ekin; uzun çeşitleri rüzgâr almayan yere koyun.

İlkbaharda genel amaçlı gübre verin; zayıf toprakta potasyumlu gübre çiçeklenmeyi destekler.

Don tehlikesi geçip toprak ısınınca tohumu doğrudan yerine ekin ya da fideyi dikin.

Solan çiçek saplarını hemen kesin; yeni çiçeklenmeyi uzatır ve istenmeyen tohumlanmayı önler.

Nisanda fazla uzayan sürgünleri kısaltın; oluk ve pencere çerçevesine ulaşanları kesin.

Çiçekler döküldükten hemen sonra, çiçek açmış dalları aşağıdaki güçlü sürgünlere kadar kesin.

Fideleri ilkbahar başında ya da havalar serinlerken sonbaharda dikin.

Tohumdan yetiştirilen fideleri alıştırıp son donlardan sonra yerlerine dikin.

Don tehlikesi geçince saksıyı güneşli balkona çıkarın ya da bitkiyi süzek toprağa dikin.

Fidanı açık, güneşli ve havadar bir yere dikin; sıcak ve kapalı köşelerden kaçının.

Toprak nemli ve ılıkken ilkbaharda ya da sonbaharda dikin; fideleri 30–35 cm arayla yerleştirin.

Yumruları don tehlikesi geçince yaklaşık 8 cm derinliğe dikin; uzun çeşitlere kazıkla destek verin.

Çiti büyüme mevsimi boyunca iki üç kez budayın; kuş yuvası varsa bekleyin.

Toprak ısınıp don tehlikesi geçince tohumu doğrudan ekin ya da fideleri dikin; ince tohumu kumla karıştırıp serpin.

Fideleri ilkbaharda güneşli, suyu iyi süzen bir yere saksıdaki derinliğinde dikin; kök bozulmasını sevmediği için sık yer değiştirmeyin.

Döktüğü çiçek, yaprak ve bakla nedeniyle ağacı teras ve araba yolunun üstüne gelmeyecek biçimde dikin.

Don tehlikesi geçince öğleden sonra gölge alan, rüzgârdan korunan bir yere yerleştirin.

Son dondan sonra tohumu doğrudan yerine ekin, bitkiler arasında hava dolaşacak kadar boşluk bırakın.

Büyük öbekleri erken ilkbaharda, yapraklar açılmadan önce keskin bir belle bölün.

İlkbaharda asit seven bitkilere uygun gübre verin.

Kalabalık kümeleri çiçeklenmeden sonra yapraklar henüz yeşilken bölüp hemen yeniden dikin.

Ekinezyayı ilkbaharda dikin; sonbaharda dikilenler ağır ve ıslak toprakta kışın çürümeye daha yatkındır.

Serbest büyüyen bitkide ilkbahar ortasında yalnız istenmeyen, zarar görmüş ve hastalıklı dalları kesin; kalın eldiven giyin.

Kormları toprak ısınınca 8–15 cm derinliğe dikin; iki haftada bir yeni parti dikerek çiçeklenmeyi yayın.

Kökler aktif büyürken, nisan ya da eylülde dikin veya yerini değiştirin.

Son dondan sonra yarı gölgeye dikin; ilk 7–10 gün kök topunu nemli tutun.

Çimi 4–6 cm yükseklikte biçin.

Mart sonu–nisan arasında güneşli, süzek bir yere dikin; öbekleri de bu dönemde bölün.

Soğuklar tamamen geçince güneşli, korunaklı bir yere dikin.

Fidanı öğleden sonra gölge alan, rüzgâra kapalı bir yere dikin.

Son dondan sonra güneşli yere dikin; genç bitkilerin uçlarını koparıp dallanmasını sağlayın.

Don geçip toprak ısınınca tohumu yüzeye serpip tırmıkla hafifçe örtün; derine gömmeyin.

Solan çiçekleri kesin; yeniden açmasını sağlar ve istenmeyen tohumlanmayı önler.

Kış sonunda yan sürgünleri ana iskelete yakın kısaltın (mahmuz budaması); çiçekler yeni sürgünlerde açar.

İlkbaharda budayın; çiçekler yeni sürgünlerde açtığı için bu hem çiçek sayısını hem iriliğini artırır.

Tohumu doğrudan yerine ya da son dondan 6–8 hafta önce içeride ekin; iki haftada bir yeni ekim yaparak çiçeklenmeyi uzatın.

Gelecek bahar çiçek alması için tohumu yaz ortasında doğrudan toprağa ekin.

Fidanı su birikmeyen, havadar ve güneşli bir yere dikin.

Yumruları sivri ucu yukarıda, 5 cm derinliğe, güneşli ve rüzgârsız bir yere dikin; ince dallarla destek verin.

Son dondan sonra güneşli, süzek bir yere dikin.

Tohumu mayıs–haziranda doğrudan yerine ekin ya da nisanda saksıda çimlendirin; ilk yıl yalnız yaprak, ikinci yıl çiçek verir.

İlkbaharda, büyüme başlamadan güneşli ve korunaklı bir yere dikin.

Son dondan sonra güneşli, süzek bir yere dikin.

Mart–mayıs başında dikin ve toprağı nemli tutmak için dibine malç serin.

Toprak donmuş ya da çamur değilken, hava dolaşımı iyi bir yere dikin.

Kış sonunda yatağın üzerindeki malçı kaldırın.

Yerinden taşan sürgünleri düzenli kesin; bitki hızlı büyür.

Son dondan sonra güneşli yere dikin; dikim toprağına yavaş çözünen gübre karıştırın.

Solan çiçekleri kesin; yeni tomurcuk açmasını destekler.

Basamak taşlarının arasına ya da kenarlara 20–30 cm aralıkla dikin.

Genç bir fidan seçip kalıcı yerine dikin; erguvan sonradan yer değiştirmeyi sevmez.

Tohumu son dondan birkaç hafta önce doğrudan yere serpin, üstünü çok ince örtün; ışıkta çimlenir.

Son don geçince rizomları 10–15 cm derine, güneşli ve korunaklı bir yere dikin, üzerini malçla örtün.

Olgun boyu 20 metreyi aşabileceği için fidanı bol alanı olan bir yere dikin.

Son dondan sonra fideleri dikin; sıcak bölgelerde öğleden sonra gölge alan yeri seçin.

Toprak ısındıktan sonra tohum ekin ya da rulo çim serin; çimin serin havalardan önce yerleşmesi gerekir.

Kendiliğinden tohumlanması için birkaç tohum kapsülünü olgunlaşana kadar bitkide bırakın.

Toprak donmuş değilse sonbahar ile ilkbahar arasında, kaplı fidan olarak dikin; yayılan kökler çıplak köklü fidanda zor tutar.

Aşı anacından çıkan dip sürgünlerini tabandan kesin.

Sonbaharda ya da ilkbaharda dikin; kökler dikimden önce kurumamalı.

İlkbaharda ya da sonbaharda 25–30 cm aralıkla, şaşırtmalı dikin.

Fidanı geniş bir alana, binalardan ve dar yollardan uzak dikin; kök bölgesini malçla örtün.

Son dondan sonra asma saksıya, balkon sandığına ya da duvar kenarına dikin.

Fideleri son don geçtikten sonra, toprak ısınınca güneşli yastıklara ya da saksılara dikin.

Toprak ısınmaya başladığında, ilkbaharda sıcak ve rüzgâr almayan bir yere dikin.

Son dondan sonra asma saksıya, balkon sandığına ya da bordür kenarına dikin.

Kalabalıklaşan öbekleri çiçeklenmeden sonra ilkbaharda bölüp yeniden dikin.

Aktif büyüme döneminde gübreleyin; yazın en sıcak aylarında gübreyi azaltın.

Kış geçince dondan zarar görmüş ve kurumuş dalları kesin; eldiven giyin, budama artıklarını yakmayın.

Yer örtücü olarak 30–45 cm aralıkla, taşlı ve süzek bir yere dikin.

Son dondan sonra, toprak sıcaklığı 18 °C'ye ulaşınca dikin.

Geçen yılın sürgünlerini şubat–mart başında kısaltın; çiçek yeni sürgünlerde açar.

Kümeler sıklaştığında ilkbaharda ya da sonbaharda bölüp seyreltin.

Tohumu 0,5–1 cm derine seyrek ekin; birkaç haftada bir yeni sıra ekin.

Toprak işlenebilir hale gelince tohumu 3–5 cm derine doğrudan yerine ekin.

Asma dinlenmedeyken, gözler uyanmadan kış budamasını tamamlayın.

Şubat ikinci yarısından itibaren toprak tava gelince arpacıkları sıra hâlinde dikin.

Toprak 8 °C'yi geçince gözleri uyanmış tohumluk yumruları dikin.

Toprak 12 °C'yi geçip don tehlikesi bitince tohumu ekin ya da fideleri can suyuyla dikin.

Tohumu iyi işlenmiş toprağa sıraya ekin, üzerini ince bir harçla kapatıp bastırın.

Don tehlikesi geçip toprak 15 °C'yi aşınca tohumu yerine ekin ya da fideyi dikin.

İri ve sağlam dişleri ayırıp sivri ucu yukarı bakacak şekilde, ucu toprak yüzeyine yakın kalacak derinlikte dikin.

İlkbahar ürünü için ekimi erken yapın; geciken ekim sıcakla birlikte çiçeğe kalkar.

5–10 yapraklı, sağlam ve fazla boylanmamış fideleri dikip can suyu verin.

Kurşun kalem kalınlığına gelen fideleri derin açılan karıklara dikin; beyaz kısmın uzun olması derin dikime bağlıdır.

7–8 yapraklı, düzgün gövdeli fideleri topraklı olarak dikin ve can suyu verin.

Toprak 10 °C'nin üzerine ısınınca tohumu birkaç sıralık blok hâlinde ekin.

Fidanları kış sonunda, toprak işlenebilir olduğunda tel destek sırası boyunca dikin.

Çiçeklenmeden sonra meyveli dalları son meyveden itibaren 4–6 yaprak bırakıp kısaltın.

Toprak 10–12 °C'yi geçince ocaklara 2–4 tohum ekin; kol atacağı için ocaklar arasında geniş mesafe bırakın.

Dinlenmedeki fidanları şubat ortasından nisan başına kadar, kökler 5 cm'den derine inmeyecek şekilde dikin.

Nisan sonundan itibaren toprak en az 15 °C'ye ısınınca tohumu yerine ekin.

Taze tüketim için körpe sürgün uçlarını makasla kesin.

Şubat sonu ya da mart başında yaşlı, çapraz ve zayıf gövdelerin bir kısmını dipten çıkarın.

Tohumu 1 cm kadar derine ekin, 3–4 yapraklı olunca sıra üzerinde 15 cm aralık bırakacak şekilde seyreltin.

10–15 cm boylanmış, 4–5 yapraklı fideleri dikin; dikimden bir gün önce fideliği sulayın.

Toprak ısınınca tohumu 1–2 cm derine ekin; sürekli hasat için birkaç hafta arayla küçük partiler halinde ekin.

Taze bakla için kabuklar normal iriliğin yarısına ulaşınca elle toplayın.

Köklü dip sürgünlerini 1 m aralıklarla hazırlanmış masuralara dikin.

Tohumu tava ya da sıraya 1 cm'yi geçmeyecek derinlikte ekin, üzerine ince toprak serip bolca sulayın; sıcak yaz aylarında ekmeyin.

Çıplak köklü fidanı kış boyunca, toprak donmuş ya da çamur değilken dikin.

Tohumu son dondan 6–8 hafta önce içeride ekin, fideleri don geçince güneşli yere dikin.

Haziranda henüz yeşilken her iki meyveden birini reçel için toplayın, kalanlar iri olsun.

Kendi rengini alan, sapa yakın eti yumuşayan meyveleri avucunuza alıp kaldırarak toplayın.

Göz sürmeden önce dip sürgünlerini ve taç içindeki obur dalları dipten kesin; kuru ve yere değen dalları temizleyin.

Yerleşik ağacı yazın budayın; genç ağaçta şekil budamasını ilkbaharda tomurcuklar açtıktan sonra yapın.

Ağacın altına temiz bir örtü serip dalları sallayarak olgun meyveleri toplayın; dallara sopayla vurmayın.

Meyveleri tam olgunlaştığında toplayın; koparıldıktan sonra olgunlaşmaya devam etmezler. Mümkünse şiddetli yağmurdan önce hasat edin.

Sürgün ve meyve gelişimi boyunca toprağı yoklayın ve düzenli sulayın; kısa kuraklığa dayanır ama iri meyve için su gerekir.

Soğuk tehlikesi geçince ilkbaharın başında dikin; aşı yerini toprak üstünde bırakın, derin dikmeyin ve hemen can suyu verin.

Aşılı fidanı kış dinlenmesinde, en az 40–50 cm genişlik ve derinlikte açtığınız çukura dikin.

İlkbahar ve yaz başında toprak nemini yoklayın; ağacın dibinde su göllenmesine izin vermeyin.

İlkbahar donları geçtikten sonra, ilkbahar sürgünleri başlamadan hemen önce budayın; obur dalları her zaman alabilirsiniz.

Büyüme döneminde yaz için hazırlanmış turunçgil gübresi verin; turunçgiller besin isteği yüksek bitkilerdir.

Dipten çıkan kök sürgünlerini görür görmez kesin; aksi hâlde bitki çevreye yayılır.

İlkbahar donları geçtikten sonra, yeni sürgünler başlamadan önce budayın; dikenli dallara karşı eldiven kullanın.

Ağacın çevresinde çıkan kök sürgünlerini ve fideleri söküp yayılmasını sınırlayın.

Birkaç haftada bir az miktarda tohum ekin; sürekli taze yaprak alırsınız.

Tohumu toprağın üstüne seyrek serpin, üzerini örtmeyin; çimlenmek için ışık ister.

Birkaç yılda bir kümeyi kökünden bölerek küçültün.

Bitki yarı yarıya çiçeklendiğinde sürgünleri toprak yüzeyinden 10–15 cm yukarıdan kesin.

Tohumu doğrudan yerine ekin, fideleri 30 cm aralığa seyreltin.

Yaprakları dipten birkaç santim yukarıdan makasla kesin; sık kestikçe yenisi gelir.

Toplarken ve keserken eldiven giyin; yakıcı tüyler deriyi dakikalarca yakar.

Çiçekler açmadan sürgün uçlarını kesin; bitki sıklaşır.

İlkbaharda yeni sürgünler başlamadan eski gövdeleri toprak seviyesine kadar kesin.

Tohumu donlar geçtikten sonra doğrudan yerine ekin; olgunlaşması uzun ve sıcak bir mevsim ister.

Gölgede ya da sürekli ıslak kalan toprakta yetiştirmeyin; doğada kurak, güneşli yamaçlarda yaşar.