Bitki Bakım Takvimi

Yeni yapraklar küçülüyorsa bir boy büyük saksıya alın.

Büyüme yavaşladığı için gübre vermeyin.

Büyüme yavaşladığı için gübre vermeyin.

Bitkiyi pencereye yaklaştırın; kış güneşi yaprakları yakmaz.

Isıtma açıkken saksıyı ıslak çakıllı tepsiye koyarak nemi artırın.

Uzamış dalları bir boğumun üstünden kesin; yaprakların üçte ikisini bırakın.

Solan çiçekleri ve sararan yaşlı yaprakları sapın dibinden kesin.

Yaprak altlarında kırmızı örümcek beneklerine ve ince ağa bakın.

Bitki büyümediği için gübre vermeyin.

Kışı serin ve aydınlık bir yerde, neredeyse hiç sulamadan geçirtin.

Florür ve klor yaprak uçlarını yaktığı için sulamada yağmur suyu ya da arıtılmış su kullanın.

Saksıyı soğuk cam, açılan kapı ve kalorifer peteğinden uzak tutun.

Dinlenme döneminde hiç sulamayın; bitkiyi aydınlık, geceleri 8–10 °C'ye düşen bir yerde tutun.

Yapraklı ve çiçekli dönemde iki haftada bir azotu düşük sıvı gübre verin.

Kış boyunca toprağı neredeyse kuru tutun, bitkiyi aydınlık ve serin bir yerde bekletin.

Suda yetişen bitkinin suyunu haftada bir klorsuz suyla değiştirin; bu sivrisinek üremesini de önler.

Kışın sulamayı neredeyse kesin ve rozetin ortasına su kaçırmayın.

Saksıyı soğuk cam önünden ve kapı ağzından uzak tutun; 10 °C'nin altı yapraklara zarar verir.

Sulamadan sonra tabakta biriken suyu boşaltın.

Kışı serin, kuru ve güneşli bir odada geçirtin; dinlenmede hiç sulamayın.

Kışı 13–16 °C'lik serin bir odada, az suyla geçirmesi yaz çiçeklenmesine yardım eder.

Kışın toprağı ıslak tutmayın; bu dönemde bitki çok az su ister.

Kaloriferli dönemde saksıyı mutfak ya da banyo gibi nemli bir odaya alın ya da ıslak çakıllı tepsiye oturtun.

Kalabalık ve zayıf sürgünleri Şubat sonunda seyreltin; çiçek veren kısa sapları bırakın.

Kış sonunda bitkiyi 10 °C civarında serin bir yerde tutun; bu serinlik bahar çiçeklenmesini tetikler.

Pencere, kapı ya da havalandırma ağzından gelen soğuk hava akımından koruyun.

Kaloriferli dönemde saksıyı ıslak çakıllı bir tepsiye oturtun ya da odayı nemlendirin.

Saksıyı 20 °C'nin altına düşen soğuk pencere önlerinden uzak tutun.

Soğanı yarısı toprak üstünde kalacak şekilde dikin, bir kez iyice sulayıp filiz çıkana kadar bekleyin.

Bitkiyi soğuk cereyan alan pencere ve kapı önünde bırakmayın.

Kışın bitkiyi 11–14 °C'lik serin bir yere alın ve suyu azaltın; tomurcuk görününce sıcak yerine döndürün.

Soğuk cam kenarında ve cereyanda bırakmayın; 10 °C'nin altındaki odalardan uzak tutun.

Yavruları ana bitkiden ayırıp kumlu, iyi süzen bir yere; yürüme yollarından en az iki metre uzağa dikin.

Saksıyı hava akımı alan kapı ve pencere önünden uzak tutun.

Solan çiçekleri koparın; tohum bağlamasın, enerji yeni sürgüne gitsin.

Kasım–şubat arasında geceleri 8–10 °C'ye düşen aydınlık bir yerde tutun, su vermeyin.

Kışı 10–20 °C arası serin bir odada geçirmesi çiçeklenmeyi destekler.

Saksıyı kalorifer ve soba yanından, soğuk hava akımı alan pencereden uzak tutun.

Kışın toprağı neredeyse kuru tutun, ani sıcaklık değişimi ve soğuk cereyandan koruyun.

Yavru rozetleri ayırıp kumlu, iyi süzen toprağa ya da taş aralarına dikin.

Kalabalık saksıyı sever; gerekmedikçe saksı değiştirmeyin.

Kasım–şubat arasında bitkiyi 7–13 °C'lik aydınlık bir yerde tutun ve sulamayı neredeyse kesin; serin kış bahar çiçeğini getirir.

Eski yaprak çifti tamamen kuruyana kadar sulamayın; yeni çift eskisinin suyunu kullanır.

Sulamayı azaltın ve bitkiyi 10 °C altına düşen soğuk pencere önünden uzaklaştırın.

Dikenli gövdeleri ve meyveleri çocuklar ile evcil hayvanların ulaşamayacağı yerde tutun.

Uzun ve yapraksız sürgünleri kesmeyin; yeni yaprak ve çiçekler bu sürgünlerde oluşur.

Kaloriferli dönemde saksıyı banyo gibi nemli bir odaya alın.

Kaloriferli dönemde saksıyı hava akımından uzak, nemli bir köşeye ya da ıslak çakıllı tepsiye alın.

Kışın sulamayı seyreltin; toprak yüzeyi kurumadan su vermeyin.

Yumrudan yeni sürgün çıkınca taze toprağa alın, aydınlık ve ılık yere taşıyın.

Gece sıcaklıkları 4 °C'nin üstüne yerleşince saksıyı dışarı çıkarın ve güneşe birkaç haftada alıştırın.

Uzayıp çıplaklaşan gövdeleri kesin; bitki dipten yeni sürgün verir, gelecek yılın çiçekleri de bu yeni büyümede açar.

Saksıdaki bitkiye kış dinlenmesinde su ve gübre vermeyin, yağmurdan korunan bir yere alın.

Saksıyı kalorifer, soba ve hava akımına yakın koymayın.

Soğuk cereyan ve ani sıcaklık değişimi olan yerlerde bırakmayın.

Daha toplu görünüm için uzayan gövdeleri kısaltın; kesilen rozetleri çelik yapın.

Sonbahar ve kış boyunca bitkiyi serin, aydınlık bir yerde tutun ve hiç sulamayın.

Yaprakları keskin olduğu için bitkiyi taşırken ve bakarken eldiven takın.

Yeni sürgünler görününce birkaç haftada bir seyreltilmiş gübre verin.

10 °C'nin altındaki soğuktan ve dondan koruyun; kışın soğuk cam kenarından uzak tutun.

Saksıyı cereyandan ve kalorifer peteğinden uzak, sabit sıcaklıktaki bir yerde tutun.

Yaprak ve çiçeklerde gri küf arayın, bulaşan kısmı hemen alın.

Kış dinlenmesinde bitkiyi serin ve aydınlık tutun, harcı neredeyse kuru bırakın.

Kışın sulamayı kesin; toprağı kuru tutun.

Geceler düzenli olarak 5 °C'nin üstüne çıkınca dikin; kök boğazı toprak seviyesinde kalsın.

Don tehlikesi geçince asma saksı ya da balkon sandığına dikin; çok sıcak cephede öğle gölgesi alan yeri seçin.

Çiçek sapının ucunu tohum bağlamadan alın, yaprakları sararana kadar kesmeyin.

İlkbaharda ya da eylül sonu–ekim ortasında hafif gölgeye dikin ve dibine bol yanmış organik madde serin.

İri yaprakları rüzgârda yıprandığı için fidanı rüzgâra kapalı, aydınlık bir yere dikin.

Çiçek sapını dipten kesin, yaprakları kendiliğinden sararana kadar bırakın.

Tohumu son dondan sonra doğrudan yerine ekin ya da fideleri 30–45 cm arayla dikin.

Gece sıcaklıkları 7 °C'nin üstüne çıkınca fideleri gölgelik yere dikin; çok sık dikilen bitki uzayıp seyrelir.

Son dondan sonra tohumu doğrudan yerine ekin; uzun çeşitleri rüzgâr almayan yere koyun.

Şubatta aynı sürgünleri 2–3 göz kalacak kadar yeniden kısaltın.

Don tehlikesi geçip toprak ısınınca tohumu doğrudan yerine ekin ya da fideyi dikin.

Bordürdeki öbekleri gücünü koruması için iki üç yılda bir erken ilkbaharda bölün.

Odun çeliklerini şubatta alın, ilkbaharda dikene kadar nemli kumda saklayın.

Nisanda fazla uzayan sürgünleri kısaltın; oluk ve pencere çerçevesine ulaşanları kesin.

Çiçekler döküldükten hemen sonra, çiçek açmış dalları aşağıdaki güçlü sürgünlere kadar kesin.

Fideleri ilkbahar başında ya da havalar serinlerken sonbaharda dikin.

Çok yıllık olarak kalan öbekleri üç–beş yılda bir erken ilkbaharda bölün.

Don tehlikesi geçince saksıyı güneşli balkona çıkarın ya da bitkiyi süzek toprağa dikin.

Fidanı açık, güneşli ve havadar bir yere dikin; sıcak ve kapalı köşelerden kaçının.

Toprak nemli ve ılıkken ilkbaharda ya da sonbaharda dikin; fideleri 30–35 cm arayla yerleştirin.

Yumruları don tehlikesi geçince yaklaşık 8 cm derinliğe dikin; uzun çeşitlere kazıkla destek verin.

Çit için fidanları toprak işlenebilir durumdayken sonbaharda ya da ilkbaharda dikin.

Toprak ısınıp don tehlikesi geçince tohumu doğrudan ekin ya da fideleri dikin; ince tohumu kumla karıştırıp serpin.

Fideleri ilkbaharda güneşli, suyu iyi süzen bir yere saksıdaki derinliğinde dikin; kök bozulmasını sevmediği için sık yer değiştirmeyin.

Döktüğü çiçek, yaprak ve bakla nedeniyle ağacı teras ve araba yolunun üstüne gelmeyecek biçimde dikin.

Don tehlikesi geçince öğleden sonra gölge alan, rüzgârdan korunan bir yere yerleştirin.

Son dondan sonra tohumu doğrudan yerine ekin, bitkiler arasında hava dolaşacak kadar boşluk bırakın.

Büyük öbekleri erken ilkbaharda, yapraklar açılmadan önce keskin bir belle bölün.

Gerekirse çiçeklenme biter bitmez şekil budaması yapın; sert budamayı martta yapın.

Kalabalık kümeleri çiçeklenmeden sonra yapraklar henüz yeşilken bölüp hemen yeniden dikin.

Ekinezyayı ilkbaharda dikin; sonbaharda dikilenler ağır ve ıslak toprakta kışın çürümeye daha yatkındır.

Serbest büyüyen bitkide ilkbahar ortasında yalnız istenmeyen, zarar görmüş ve hastalıklı dalları kesin; kalın eldiven giyin.

Kormları toprak ısınınca 8–15 cm derinliğe dikin; iki haftada bir yeni parti dikerek çiçeklenmeyi yayın.

Kökler aktif büyürken, nisan ya da eylülde dikin veya yerini değiştirin.

Son dondan sonra yarı gölgeye dikin; ilk 7–10 gün kök topunu nemli tutun.

Mart sonu–nisan arasında güneşli, süzek bir yere dikin; öbekleri de bu dönemde bölün.

Soğuklar tamamen geçince güneşli, korunaklı bir yere dikin.

Fidanı öğleden sonra gölge alan, rüzgâra kapalı bir yere dikin.

Son dondan sonra güneşli yere dikin; genç bitkilerin uçlarını koparıp dallanmasını sağlayın.

Don geçip toprak ısınınca tohumu yüzeye serpip tırmıkla hafifçe örtün; derine gömmeyin.

Çok yıllık türlerin öbeklerini üç–dört yılda bir bölün.

Kış sonunda yan sürgünleri ana iskelete yakın kısaltın (mahmuz budaması); çiçekler yeni sürgünlerde açar.

İlkbaharda budayın; çiçekler yeni sürgünlerde açtığı için bu hem çiçek sayısını hem iriliğini artırır.

Tohumu doğrudan yerine ya da son dondan 6–8 hafta önce içeride ekin; iki haftada bir yeni ekim yaparak çiçeklenmeyi uzatın.

Fidanı su birikmeyen, havadar ve güneşli bir yere dikin.

Yumruları sivri ucu yukarıda, 5 cm derinliğe, güneşli ve rüzgârsız bir yere dikin; ince dallarla destek verin.

Son dondan sonra güneşli, süzek bir yere dikin.

Tohumu mayıs–haziranda doğrudan yerine ekin ya da nisanda saksıda çimlendirin; ilk yıl yalnız yaprak, ikinci yıl çiçek verir.

İlkbaharda, büyüme başlamadan güneşli ve korunaklı bir yere dikin.

Son dondan sonra güneşli, süzek bir yere dikin.

Mart–mayıs başında dikin ve toprağı nemli tutmak için dibine malç serin.

Toprak donmuş ya da çamur değilken, hava dolaşımı iyi bir yere dikin.

Kış sonunda yatağın üzerindeki malçı kaldırın.

Yerinden taşan sürgünleri düzenli kesin; bitki hızlı büyür.

Son dondan sonra güneşli yere dikin; dikim toprağına yavaş çözünen gübre karıştırın.

Solan çiçekleri kesin; yeni tomurcuk açmasını destekler.

Basamak taşlarının arasına ya da kenarlara 20–30 cm aralıkla dikin.

Genç bir fidan seçip kalıcı yerine dikin; erguvan sonradan yer değiştirmeyi sevmez.

Tohumu son dondan birkaç hafta önce doğrudan yere serpin, üstünü çok ince örtün; ışıkta çimlenir.

Olgun boyu 20 metreyi aşabileceği için fidanı bol alanı olan bir yere dikin.

Son dondan sonra fideleri dikin; sıcak bölgelerde öğleden sonra gölge alan yeri seçin.

Toprak ısındıktan sonra tohum ekin ya da rulo çim serin; çimin serin havalardan önce yerleşmesi gerekir.

Ekim yapılan yerde kışın su birikmediğinden emin olun; gerekiyorsa drenajı iyileştirin.

Toprak donmuş değilse sonbahar ile ilkbahar arasında, kaplı fidan olarak dikin; yayılan kökler çıplak köklü fidanda zor tutar.

Toprak çok ıslak ya da donmuş değilken sonbahar ile kış sonu arasında dikin.

Sonbaharda ya da ilkbaharda dikin; kökler dikimden önce kurumamalı.

İlkbaharda ya da sonbaharda 25–30 cm aralıkla, şaşırtmalı dikin.

Fidanı geniş bir alana, binalardan ve dar yollardan uzak dikin; kök bölgesini malçla örtün.

Tohumu içeride 24 °C civarında çimlendirin; üstünü çok ince örtüp toprağı ve havayı nemli tutun.

Toprak ısınmaya başladığında, ilkbaharda sıcak ve rüzgâr almayan bir yere dikin.

Son dondan sonra asma saksıya, balkon sandığına ya da bordür kenarına dikin.

Kalabalıklaşan öbekleri çiçeklenmeden sonra ilkbaharda bölüp yeniden dikin.

Üzerinde sık yürünen yollara ve oyun alanlarına dikmeyin; çiğnenmeye dayanmaz.

Kış geçince dondan zarar görmüş ve kurumuş dalları kesin; eldiven giyin, budama artıklarını yakmayın.

Yer örtücü olarak 30–45 cm aralıkla, taşlı ve süzek bir yere dikin.

Son dondan sonra, toprak sıcaklığı 18 °C'ye ulaşınca dikin.

Geçen yılın sürgünlerini şubat–mart başında kısaltın; çiçek yeni sürgünlerde açar.

Kümeler sıklaştığında ilkbaharda ya da sonbaharda bölüp seyreltin.

Tohumu 0,5–1 cm derine seyrek ekin; birkaç haftada bir yeni sıra ekin.

İçeride yetiştirdiğiniz 20 cm'lik fideleri kökünü bozmadan açık alana dikin.

Asma dinlenmedeyken, gözler uyanmadan kış budamasını tamamlayın.

Şubat ikinci yarısından itibaren toprak tava gelince arpacıkları sıra hâlinde dikin.

Toprak 8 °C'yi geçince gözleri uyanmış tohumluk yumruları dikin.

Toprak 12 °C'yi geçip don tehlikesi bitince tohumu ekin ya da fideleri can suyuyla dikin.

Tohumu iyi işlenmiş toprağa sıraya ekin, üzerini ince bir harçla kapatıp bastırın.

Don tehlikesi geçip toprak 15 °C'yi aşınca tohumu yerine ekin ya da fideyi dikin.

İri ve sağlam dişleri ayırıp sivri ucu yukarı bakacak şekilde, ucu toprak yüzeyine yakın kalacak derinlikte dikin.

İlkbahar ürünü için ekimi erken yapın; geciken ekim sıcakla birlikte çiçeğe kalkar.

Sıkılaşan başları toprak seviyesinden bıçakla kesin.

Pırasaları ihtiyaca göre sökün; sökmeden önce toprağı sulamak işi kolaylaştırır.

Taç normal iriliğini alıp gevşemeden, 4–5 yaprakla birlikte bıçakla kesin.

Toprak 10 °C'nin üzerine ısınınca tohumu birkaç sıralık blok hâlinde ekin.

Fidanları kış sonunda, toprak işlenebilir olduğunda tel destek sırası boyunca dikin.

Kış budamasını uyku döneminde, bitkiye su yürümeden bitirin.

Kökler hasat iriliğine gelince sökün; fındık turpu uygun koşulda 4–5 haftada hazır olur.

Toprak 10–12 °C'yi geçince ocaklara 2–4 tohum ekin; kol atacağı için ocaklar arasında geniş mesafe bırakın.

Mart sonunda zayıf gelişen sürgünleri dipten temizleyin.

Nisan sonundan itibaren toprak en az 15 °C'ye ısınınca tohumu yerine ekin.

Şubat sonu ya da mart başında yaşlı, çapraz ve zayıf gövdelerin bir kısmını dipten çıkarın.

Tohumu 1 cm kadar derine ekin, 3–4 yapraklı olunca sıra üzerinde 15 cm aralık bırakacak şekilde seyreltin.

Hava soğuyup yapraklar sararmaya başlayınca yumruları koflaşmadan sökün.

Toprak ısınınca tohumu 1–2 cm derine ekin; sürekli hasat için birkaç hafta arayla küçük partiler halinde ekin.

Hazırlanan toprağa ocak usulü 1–2 tohum atıp üzerini 5–6 cm toprakla kapatın.

Köklü dip sürgünlerini 1 m aralıklarla hazırlanmış masuralara dikin.

Tohumu tava ya da sıraya 1 cm'yi geçmeyecek derinlikte ekin, üzerine ince toprak serip bolca sulayın; sıcak yaz aylarında ekmeyin.

Kış sonunda ortası açık bir kadeh biçimi verecek şekilde budayın, en fazla on iyi aralıklı dal bırakın.

Tohumu son dondan 6–8 hafta önce içeride ekin, fideleri don geçince güneşli yere dikin.

Kışın ortası açık bir çalı biçimini koruyacak şekilde budayın.

Kuru bir günde sık, içe büyüyen ve kırık dalları dipten çıkarın; bir yıllık sürgünlerin ucunu kesmeyin.

Göz sürmeden önce dip sürgünlerini ve taç içindeki obur dalları dipten kesin; kuru ve yere değen dalları temizleyin.

Serbest duran ağacı kışın, yapraklar döküldükten sonra budayın; birbirini kesen ve tacı sıklaştıran dalları çıkarın.

Çiçeklenme sırasında don beklenen gecelerde ağacı tülbent örtüyle örtün.

Budamayı sonbahar sonunda ya da kışın yapın; büyüme döneminde kesilen dallardan bol süt özsuyu akar.

Azotlu gübrenin yarısını fındıklar uyanmadan, Şubat sonu ile Mart başında verin; kalanını Mayıs sonu–Haziran başında uygulayın.

Yerleşik ağacı kışın hafifçe budayın; meyveler dal uçlarında oluştuğu için uçları kesmeyin.

Dikimden sonraki ilk üç yıl kışın şekil budaması yapın; gövde üzerinde düzgün aralıklı 3–5 ana dal bırakın.

Soğuk tehlikesi geçince ilkbaharın başında dikin; aşı yerini toprak üstünde bırakın, derin dikmeyin ve hemen can suyu verin.

Genç ağaca ilk yıllarda kış dinlenmesinde şekil budaması yapın; iskelet dallar oturduktan sonra yalnızca hafif kesimler yeterlidir.

Meyveyi iri almak için salkımlardaki çiçek ya da genç meyvelerin bir kısmını elle seyreltin.

İlkbahar donları geçtikten sonra, ilkbahar sürgünleri başlamadan hemen önce budayın; obur dalları her zaman alabilirsiniz.

Kışın içerideki saksıda toprak yüzeyi kısmen kurumadan sulamayın; saksıyı suda bekletmeyin.

Dipten çıkan kök sürgünlerini görür görmez kesin; aksi hâlde bitki çevreye yayılır.

Gerekiyorsa ağacı kış dinlenmesinde budayın; genç yaşta iyi şekil verilen ağaç sonra az budama ister.

İlkbahar donları geçtikten sonra, yeni sürgünler başlamadan önce budayın; dikenli dallara karşı eldiven kullanın.

Ağacın çevresinde çıkan kök sürgünlerini ve fideleri söküp yayılmasını sınırlayın.

Birkaç haftada bir az miktarda tohum ekin; sürekli taze yaprak alırsınız.

Tohumu toprağın üstüne seyrek serpin, üzerini örtmeyin; çimlenmek için ışık ister.

Birkaç yılda bir kümeyi kökünden bölerek küçültün.

Tohumu doğrudan yerine ekin, fideleri 30 cm aralığa seyreltin.

Kümeleri 2–3 yılda bir ilkbaharda bölerek yenileyin.

Genç sürgün uçlarını toplayın; pişirince yakıcılığı kaybolur.

İlkbaharda yeni sürgünler başlamadan eski gövdeleri toprak seviyesine kadar kesin.

Tohumu donlar geçtikten sonra doğrudan yerine ekin; olgunlaşması uzun ve sıcak bir mevsim ister.

Gölgede ya da sürekli ıslak kalan toprakta yetiştirmeyin; doğada kurak, güneşli yamaçlarda yaşar.