Bitki Bakım Takvimi

Yeni yapraklar küçülüyorsa bir boy büyük saksıya alın.

Kökler saksıyı doldurduysa bir boy büyük saksıya, asidik ve havadar karışıma alın.

Fazla uzayan gövdeyi istediğiniz yükseklikten kesin; tepeyi çelik yapın.

Ayda bir, nemli toprağa dengeli sıvı gübre verin.

Isıtma açıkken saksıyı ıslak çakıllı tepsiye koyarak nemi artırın.

Uzamış dalları bir boğumun üstünden kesin; yaprakların üçte ikisini bırakın.

Üç–dört haftada bir, sulanmış toprağa seyreltilmiş sıvı gübre verin.

Kökler saksıyı doldurduysa kök topunu dağıtmadan bir boy büyük saksıya alın.

Çok uzamış gövdeyi yarı boyuna kadar kesin; üst parçayı çelik yapın.

Dalları yan bir dalın hemen üstünden kısaltarak bitkiyi toplu tutun ve gövdenin kalınlaşmasına yardım edin.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı ev bitkisi gübresi verin; fazla gübre yavru bitki oluşumunu azaltır.

Braktelar solunca gövdeleri topraktan 10–15 cm yüksekte kesin ve gerekiyorsa saksısını değiştirin.

Yapraklı ve çiçekli dönemde iki haftada bir azotu düşük sıvı gübre verin.

Bitkiyle çalışırken kalın eldiven giyin; kıvrık dikenler derin yara açar.

Mart'tan Ekim'e ayda bir sıvı yaprak bitkisi gübresi verin; Kasım–Şubat arasında gübrelemeye ara verin.

Suda yetişen bitkinin suyunu haftada bir klorsuz suyla değiştirin; bu sivrisinek üremesini de önler.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı gübre verin, kışın gübrelemeyi kesin.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı gübre verin.

Sulamadan sonra tabakta biriken suyu boşaltın.

Geceler 13 °C'nin üstüne çıkınca saksıyı güneşli bir yere çıkarın.

Mart–Ekim arasında ayda bir hafif sıvı gübre verin.

Kalabalık ve zayıf sürgünleri Şubat sonunda seyreltin; çiçek veren kısa sapları bırakın.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı gübre verin.

Büyüme döneminde ara ara gübreleyin, kışın hiç gübre vermeyin.

Mart–Ekim arasında ayda bir, etiketteki miktarın altında kalan sıvı gübre verin; fazlası yaprak kenarlarını yakar.

Mart–Ekim arasında düzenli gübreleyin; incirler gübreyi çok kullanan bitkilerdir.

Rozetin ortasındaki suyu boşaltıp taze, yumuşak suyla yeniden doldurun.

Fazla uzayan gövdeyi ilkbaharda kesin; kesimin altından iki ya da daha çok yeni sürgün çıkar.

Çiçek bittikten sonra yapraklar büyürken ayda bir gübre verin.

Saksının ortasına yosun çubuğu ya da destek koyup sürgünleri ona yönlendirin.

İlkbahar başından sonbahara kadar iki haftada bir az miktarda kaktüs gübresi verin.

İki üç yılda bir taze, iyi süzen harca alın; kök topuna uygun küçük bir saksı seçin.

Yavruları ana bitkiden ayırıp kumlu, iyi süzen bir yere; yürüme yollarından en az iki metre uzağa dikin.

Ok ucu yapraklı çalı görünümünü korumak için uzamaya başlayan sürgünleri kesin.

Mart–Ekim arasında ayda bir hafif sıvı gübre verin.

Solan çiçekleri koparın; tohum bağlamasın, enerji yeni sürgüne gitsin.

Dağınık uzayan sürgünlerin uçlarını çimdikleyin; kesilen uçları çelik yapabilirsiniz.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı gübre verin.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı gübre verin.

İlkbaharda uzamış gövdeleri sertçe kısaltın; kestiğiniz uçları çelik olarak köklendirin.

Saksıya bol suyu akıtıp toprakta biriken tuzu yıkayın.

Bitki büyürken ayda bir gübre verin.

Yavru rozetleri ayırıp kumlu, iyi süzen toprağa ya da taş aralarına dikin.

Kalabalık saksıyı sever; gerekmedikçe saksı değiştirmeyin.

İki üç yılda bir, ilkbaharda öbeği bir boy büyük saksıya alın; yavruları bu sırada ayırabilirsiniz.

Yaprak kenarlarından düşen yavruları toplayıp iyi süzen toprağa dikin, istemediğiniz saksılara yayılmasını önleyin.

Seyrek gübreleyin; ilkbaharda verilen yavaş salınımlı gübre en uygunudur.

Eski yaprak çifti tamamen kuruyana kadar sulamayın; yeni çift eskisinin suyunu kullanır.

Sararıp kuruyan dalları uçtan kısaltmak yerine dipten kesin; şekil için uçları çimdikleyin.

Uzun ve yapraksız sürgünleri kesmeyin; yeni yaprak ve çiçekler bu sürgünlerde oluşur.

Boyunu sınırlamak için ilkbahar başında eldiven ve gözlükle kesin; kesik yüzeyi ılık suyla yıkayın.

Mart–Ekim arasında ayda bir, yarı yarıya seyreltilmiş sıvı gübre verin.

Sürgün uçlarını çimdikleyin; bitki daha sık ve dolgun kalır.

Boy atan sürgünlerin uçlarını çimdikleyin, çiçek başaklarını kesin.

Tırmanması için kafes, totem ya da yosun çubuğu verin.

Gece sıcaklıkları 4 °C'nin üstüne yerleşince saksıyı dışarı çıkarın ve güneşe birkaç haftada alıştırın.

Uzayıp çıplaklaşan gövdeleri kesin; bitki dipten yeni sürgün verir, gelecek yılın çiçekleri de bu yeni büyümede açar.

Çiçeği biten gövdeleri gerektikçe dipten kesin; başka budama gerekmez.

Saksıdaki bitkiye kış dinlenmesinde su ve gübre vermeyin, yağmurdan korunan bir yere alın.

Çiçek açan rozet ölmeden önce dipte ya da sapta çıkan yavruları ayırıp köklendirin.

Saksısına sığmayan bitkiyi ilkbaharda, yeni yapraklar çıkmaya başlarken bir boy büyük saksıya alın.

İki üç yılda bir ilkbaharda bir boy büyük saksıya alın.

İlkbaharda yaşlı ve kuru dalları dipten temizleyin.

Daha toplu görünüm için uzayan gövdeleri kısaltın; kesilen rozetleri çelik yapın.

Öbek saksıyı doldurunca yeni büyüme başlamadan önce bölerek saksılayın.

İki yılda bir, çiçeklenme bitince ve yeni büyüme başlamadan saksısını değiştirin.

Donlar geçince saksıyı güneşli bir balkona çıkarabilirsiniz.

Büyüme döneminde dengeli, yavaş salınımlı bir gübre kullanın.

Yaprakları keskin olduğu için bitkiyi taşırken ve bakarken eldiven takın.

Yeni sürgünler görününce birkaç haftada bir seyreltilmiş gübre verin.

Bir saptaki tüm çiçekler solunca sapı dibinden kesin.

Kökler saksıyı doldurduysa mart sonunda yalnızca bir boy büyük saksıya alın.

Bitki 15–20 cm olunca sürgün uçlarını alın; ağustos ortasından sonra uç almayı bırakın.

Geceler düzenli olarak 5 °C'nin üstüne çıkınca dikin; kök boğazı toprak seviyesinde kalsın.

Don tehlikesi geçince asma saksı ya da balkon sandığına dikin; çok sıcak cephede öğle gölgesi alan yeri seçin.

Çiçek sapının ucunu tohum bağlamadan alın, yaprakları sararana kadar kesmeyin.

İlkbaharda ya da eylül sonu–ekim ortasında hafif gölgeye dikin ve dibine bol yanmış organik madde serin.

Sürgünler 5–8 cm olunca azotu düşük gübreyi az miktarda verin; fazlası çiçeği azaltır.

İri yaprakları rüzgârda yıprandığı için fidanı rüzgâra kapalı, aydınlık bir yere dikin.

Çiçek sapını dipten kesin, yaprakları kendiliğinden sararana kadar bırakın.

Tohumu son dondan sonra doğrudan yerine ekin ya da fideleri 30–45 cm arayla dikin.

Gece sıcaklıkları 7 °C'nin üstüne çıkınca fideleri gölgelik yere dikin; çok sık dikilen bitki uzayıp seyrelir.

Son dondan sonra tohumu doğrudan yerine ekin; uzun çeşitleri rüzgâr almayan yere koyun.

Şubatta aynı sürgünleri 2–3 göz kalacak kadar yeniden kısaltın.

Don tehlikesi geçip toprak ısınınca tohumu doğrudan yerine ekin ya da fideyi dikin.

Bordürdeki öbekleri gücünü koruması için iki üç yılda bir erken ilkbaharda bölün.

Odun çeliklerini şubatta alın, ilkbaharda dikene kadar nemli kumda saklayın.

Nisanda fazla uzayan sürgünleri kısaltın; oluk ve pencere çerçevesine ulaşanları kesin.

Çiçekler döküldükten hemen sonra, çiçek açmış dalları aşağıdaki güçlü sürgünlere kadar kesin.

Fideleri ilkbahar başında ya da havalar serinlerken sonbaharda dikin.

Tohumdan yetiştirilen fideleri alıştırıp son donlardan sonra yerlerine dikin.

Don tehlikesi geçince saksıyı güneşli balkona çıkarın ya da bitkiyi süzek toprağa dikin.

İlkbahar başında az gübre verin, gübrenin rizoma değmemesine dikkat edin.

Fidanı açık, güneşli ve havadar bir yere dikin; sıcak ve kapalı köşelerden kaçının.

Toprak nemli ve ılıkken ilkbaharda ya da sonbaharda dikin; fideleri 30–35 cm arayla yerleştirin.

Yumruları don tehlikesi geçince yaklaşık 8 cm derinliğe dikin; uzun çeşitlere kazıkla destek verin.

Çiti büyüme mevsimi boyunca iki üç kez budayın; kuş yuvası varsa bekleyin.

Toprak ısınıp don tehlikesi geçince tohumu doğrudan ekin ya da fideleri dikin; ince tohumu kumla karıştırıp serpin.

Fideleri ilkbaharda güneşli, suyu iyi süzen bir yere saksıdaki derinliğinde dikin; kök bozulmasını sevmediği için sık yer değiştirmeyin.

Döktüğü çiçek, yaprak ve bakla nedeniyle ağacı teras ve araba yolunun üstüne gelmeyecek biçimde dikin.

Don tehlikesi geçince öğleden sonra gölge alan, rüzgârdan korunan bir yere yerleştirin.

Son dondan sonra tohumu doğrudan yerine ekin, bitkiler arasında hava dolaşacak kadar boşluk bırakın.

Büyük öbekleri erken ilkbaharda, yapraklar açılmadan önce keskin bir belle bölün.

İlkbaharda asit seven bitkilere uygun gübre verin.

Kalabalık kümeleri çiçeklenmeden sonra yapraklar henüz yeşilken bölüp hemen yeniden dikin.

Ekinezyayı ilkbaharda dikin; sonbaharda dikilenler ağır ve ıslak toprakta kışın çürümeye daha yatkındır.

Serbest büyüyen bitkide ilkbahar ortasında yalnız istenmeyen, zarar görmüş ve hastalıklı dalları kesin; kalın eldiven giyin.

Kormları toprak ısınınca 8–15 cm derinliğe dikin; iki haftada bir yeni parti dikerek çiçeklenmeyi yayın.

Kökler aktif büyürken, nisan ya da eylülde dikin veya yerini değiştirin.

Son dondan sonra yarı gölgeye dikin; ilk 7–10 gün kök topunu nemli tutun.

Çimi 4–6 cm yükseklikte biçin.

Mart sonu–nisan arasında güneşli, süzek bir yere dikin; öbekleri de bu dönemde bölün.

Soğuklar tamamen geçince güneşli, korunaklı bir yere dikin.

Fidanı öğleden sonra gölge alan, rüzgâra kapalı bir yere dikin.

Son dondan sonra güneşli yere dikin; genç bitkilerin uçlarını koparıp dallanmasını sağlayın.

Don geçip toprak ısınınca tohumu yüzeye serpip tırmıkla hafifçe örtün; derine gömmeyin.

Çok yıllık türlerin öbeklerini üç–dört yılda bir bölün.

Kış sonunda yan sürgünleri ana iskelete yakın kısaltın (mahmuz budaması); çiçekler yeni sürgünlerde açar.

İlkbaharda budayın; çiçekler yeni sürgünlerde açtığı için bu hem çiçek sayısını hem iriliğini artırır.

Tohumu doğrudan yerine ya da son dondan 6–8 hafta önce içeride ekin; iki haftada bir yeni ekim yaparak çiçeklenmeyi uzatın.

Yayılmasını sınırlamak istiyorsanız çiçek salkımlarını açma biter bitmez kesin.

Fidanı su birikmeyen, havadar ve güneşli bir yere dikin.

Yumruları sivri ucu yukarıda, 5 cm derinliğe, güneşli ve rüzgârsız bir yere dikin; ince dallarla destek verin.

Son dondan sonra güneşli, süzek bir yere dikin.

Tohumu mayıs–haziranda doğrudan yerine ekin ya da nisanda saksıda çimlendirin; ilk yıl yalnız yaprak, ikinci yıl çiçek verir.

İlkbaharda, büyüme başlamadan güneşli ve korunaklı bir yere dikin.

Son dondan sonra güneşli, süzek bir yere dikin.

Mart–mayıs başında dikin ve toprağı nemli tutmak için dibine malç serin.

Toprak donmuş ya da çamur değilken, hava dolaşımı iyi bir yere dikin.

Kış sonunda yatağın üzerindeki malçı kaldırın.

Yerinden taşan sürgünleri düzenli kesin; bitki hızlı büyür.

Son dondan sonra güneşli yere dikin; dikim toprağına yavaş çözünen gübre karıştırın.

Solan çiçekleri kesin; yeni tomurcuk açmasını destekler.

Basamak taşlarının arasına ya da kenarlara 20–30 cm aralıkla dikin.

Genç bir fidan seçip kalıcı yerine dikin; erguvan sonradan yer değiştirmeyi sevmez.

Tohumu son dondan birkaç hafta önce doğrudan yere serpin, üstünü çok ince örtün; ışıkta çimlenir.

Son don geçince rizomları 10–15 cm derine, güneşli ve korunaklı bir yere dikin, üzerini malçla örtün.

Olgun boyu 20 metreyi aşabileceği için fidanı bol alanı olan bir yere dikin.

Son dondan sonra fideleri dikin; sıcak bölgelerde öğleden sonra gölge alan yeri seçin.

Toprak ısındıktan sonra tohum ekin ya da rulo çim serin; çimin serin havalardan önce yerleşmesi gerekir.

Ekim yapılan yerde kışın su birikmediğinden emin olun; gerekiyorsa drenajı iyileştirin.

Toprak donmuş değilse sonbahar ile ilkbahar arasında, kaplı fidan olarak dikin; yayılan kökler çıplak köklü fidanda zor tutar.

Toprak çok ıslak ya da donmuş değilken sonbahar ile kış sonu arasında dikin.

Sonbaharda ya da ilkbaharda dikin; kökler dikimden önce kurumamalı.

İlkbaharda ya da sonbaharda 25–30 cm aralıkla, şaşırtmalı dikin.

Fidanı geniş bir alana, binalardan ve dar yollardan uzak dikin; kök bölgesini malçla örtün.

Tohumu içeride 24 °C civarında çimlendirin; üstünü çok ince örtüp toprağı ve havayı nemli tutun.

Fideleri son don geçtikten sonra, toprak ısınınca güneşli yastıklara ya da saksılara dikin.

Toprak ısınmaya başladığında, ilkbaharda sıcak ve rüzgâr almayan bir yere dikin.

Son dondan sonra asma saksıya, balkon sandığına ya da bordür kenarına dikin.

Kalabalıklaşan öbekleri çiçeklenmeden sonra ilkbaharda bölüp yeniden dikin.

Üzerinde sık yürünen yollara ve oyun alanlarına dikmeyin; çiğnenmeye dayanmaz.

Kış geçince dondan zarar görmüş ve kurumuş dalları kesin; eldiven giyin, budama artıklarını yakmayın.

Yer örtücü olarak 30–45 cm aralıkla, taşlı ve süzek bir yere dikin.

Son dondan sonra, toprak sıcaklığı 18 °C'ye ulaşınca dikin.

Geçen yılın sürgünlerini şubat–mart başında kısaltın; çiçek yeni sürgünlerde açar.

Kümeler sıklaştığında ilkbaharda ya da sonbaharda bölüp seyreltin.

Tohumu 0,5–1 cm derine seyrek ekin; birkaç haftada bir yeni sıra ekin.

Toprak işlenebilir hale gelince tohumu 3–5 cm derine doğrudan yerine ekin.

Asma dinlenmedeyken, gözler uyanmadan kış budamasını tamamlayın.

Şubat ikinci yarısından itibaren toprak tava gelince arpacıkları sıra hâlinde dikin.

Toprak 8 °C'yi geçince gözleri uyanmış tohumluk yumruları dikin.

Toprak 12 °C'yi geçip don tehlikesi bitince tohumu ekin ya da fideleri can suyuyla dikin.

Tohumu iyi işlenmiş toprağa sıraya ekin, üzerini ince bir harçla kapatıp bastırın.

Don tehlikesi geçip toprak 15 °C'yi aşınca tohumu yerine ekin ya da fideyi dikin.

İri ve sağlam dişleri ayırıp sivri ucu yukarı bakacak şekilde, ucu toprak yüzeyine yakın kalacak derinlikte dikin.

İlkbahar ürünü için ekimi erken yapın; geciken ekim sıcakla birlikte çiçeğe kalkar.

Sıkılaşan başları toprak seviyesinden bıçakla kesin.

Pırasaları ihtiyaca göre sökün; sökmeden önce toprağı sulamak işi kolaylaştırır.

Taç normal iriliğini alıp gevşemeden, 4–5 yaprakla birlikte bıçakla kesin.

Toprak 10 °C'nin üzerine ısınınca tohumu birkaç sıralık blok hâlinde ekin.

Fidanları kış sonunda, toprak işlenebilir olduğunda tel destek sırası boyunca dikin.

Kış budamasını uyku döneminde, bitkiye su yürümeden bitirin.

Kökler hasat iriliğine gelince sökün; fındık turpu uygun koşulda 4–5 haftada hazır olur.

Toprak 10–12 °C'yi geçince ocaklara 2–4 tohum ekin; kol atacağı için ocaklar arasında geniş mesafe bırakın.

Dinlenmedeki fidanları şubat ortasından nisan başına kadar, kökler 5 cm'den derine inmeyecek şekilde dikin.

Nisan sonundan itibaren toprak en az 15 °C'ye ısınınca tohumu yerine ekin.

Şubat sonu ya da mart başında yaşlı, çapraz ve zayıf gövdelerin bir kısmını dipten çıkarın.

Tohumu 1 cm kadar derine ekin, 3–4 yapraklı olunca sıra üzerinde 15 cm aralık bırakacak şekilde seyreltin.

Toprak ısınınca tohumu 1–2 cm derine ekin; sürekli hasat için birkaç hafta arayla küçük partiler halinde ekin.

Bakla sıralarını çapalayıp yabancı otları temizleyin.

Köklü dip sürgünlerini 1 m aralıklarla hazırlanmış masuralara dikin.

Tohumu tava ya da sıraya 1 cm'yi geçmeyecek derinlikte ekin, üzerine ince toprak serip bolca sulayın; sıcak yaz aylarında ekmeyin.

Çıplak köklü fidanı kış boyunca, toprak donmuş ya da çamur değilken dikin.

Tohumu son dondan 6–8 hafta önce içeride ekin, fideleri don geçince güneşli yere dikin.

Kışın ortası açık bir çalı biçimini koruyacak şekilde budayın.

Saksıdaki ağaca iki haftada bir potasyumca zengin sıvı gübre verin.

Göz sürmeden önce dip sürgünlerini ve taç içindeki obur dalları dipten kesin; kuru ve yere değen dalları temizleyin.

Serbest duran ağacı kışın, yapraklar döküldükten sonra budayın; birbirini kesen ve tacı sıklaştıran dalları çıkarın.

Çiçeklenme sırasında don beklenen gecelerde ağacı tülbent örtüyle örtün.

Azotlu gübrenin yarısını fındıklar uyanmadan, Şubat sonu ile Mart başında verin; kalanını Mayıs sonu–Haziran başında uygulayın.

Yerleşik ağacı kışın hafifçe budayın; meyveler dal uçlarında oluştuğu için uçları kesmeyin.

Dikimden sonraki ilk üç yıl kışın şekil budaması yapın; gövde üzerinde düzgün aralıklı 3–5 ana dal bırakın.

Soğuk tehlikesi geçince ilkbaharın başında dikin; aşı yerini toprak üstünde bırakın, derin dikmeyin ve hemen can suyu verin.

Genç ağaca ilk yıllarda kış dinlenmesinde şekil budaması yapın; iskelet dallar oturduktan sonra yalnızca hafif kesimler yeterlidir.

Meyveyi iri almak için salkımlardaki çiçek ya da genç meyvelerin bir kısmını elle seyreltin.

İlkbahar donları geçtikten sonra, ilkbahar sürgünleri başlamadan hemen önce budayın; obur dalları her zaman alabilirsiniz.

Dipten çıkan kök sürgünlerini görür görmez kesin; aksi hâlde bitki çevreye yayılır.

Gerekiyorsa ağacı kış dinlenmesinde budayın; genç yaşta iyi şekil verilen ağaç sonra az budama ister.

İlkbahar donları geçtikten sonra, yeni sürgünler başlamadan önce budayın; dikenli dallara karşı eldiven kullanın.

Ağacın çevresinde çıkan kök sürgünlerini ve fideleri söküp yayılmasını sınırlayın.

Birkaç haftada bir az miktarda tohum ekin; sürekli taze yaprak alırsınız.

Tohumu toprağın üstüne seyrek serpin, üzerini örtmeyin; çimlenmek için ışık ister.

Birkaç yılda bir kümeyi kökünden bölerek küçültün.

Bitki yarı yarıya çiçeklendiğinde sürgünleri toprak yüzeyinden 10–15 cm yukarıdan kesin.

Tohumu doğrudan yerine ekin, fideleri 30 cm aralığa seyreltin.

Yaprakları dipten birkaç santim yukarıdan makasla kesin; sık kestikçe yenisi gelir.

Toplarken ve keserken eldiven giyin; yakıcı tüyler deriyi dakikalarca yakar.

Çiçekler açmadan sürgün uçlarını kesin; bitki sıklaşır.

İlkbaharda yeni sürgünler başlamadan eski gövdeleri toprak seviyesine kadar kesin.

Tohumu donlar geçtikten sonra doğrudan yerine ekin; olgunlaşması uzun ve sıcak bir mevsim ister.

Gölgede ya da sürekli ıslak kalan toprakta yetiştirmeyin; doğada kurak, güneşli yamaçlarda yaşar.