Bitki Bakım Takvimi

Ayda bir ya da iki ayda bir, nemli toprağa sıvı ev bitkisi gübresi verin.

İki haftada bir, nemli toprağa orkide gübresi verin.

Ayda bir, nemli toprağa dengeli sıvı gübre verin.

Ayda bir, nemli toprağa dengeli sıvı gübre verin.

Ayda bir, nemli toprağa dengeli sıvı gübre verin.

Ayda bir, nemli toprağa dengeli sıvı gübre verin.

Üç–dört haftada bir, sulanmış toprağa seyreltilmiş sıvı gübre verin.

Solan çiçek saplarını ve boy atmış gövdeleri kısaltın.

İlkbahar ve yaz boyunca iki üç kez mikro besinli palmiye gübresi verin.

Nemli toprağa dengeli sıvı gübre verin.

Büyüme döneminde ayda bir kaktüs gübresi verin.

Dalları yan bir dalın hemen üstünden kısaltarak bitkiyi toplu tutun ve gövdenin kalınlaşmasına yardım edin.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı ev bitkisi gübresi verin; fazla gübre yavru bitki oluşumunu azaltır.

İlkbahar sonundan yaz sonuna kadar iki haftada bir seyreltilmiş, azotu düşük gübre verin.

Yapraklar sararınca sulamayı azaltın, kuruyan yaprakları alın ve saksıyı 6–8 hafta serin, kuru bir yerde dinlendirin.

Yalnız büyüme döneminde kaktüs ya da sukulent gübresi verin.

Mart'tan Ekim'e ayda bir sıvı yaprak bitkisi gübresi verin; Kasım–Şubat arasında gübrelemeye ara verin.

Suda yetişen bitkinin suyunu haftada bir klorsuz suyla değiştirin; bu sivrisinek üremesini de önler.

Büyüme döneminde ayda bir seyreltilmiş, azotu düşük sıvı gübre verin.

Büyüme döneminde dengeli sıvı gübreyi iki üç kez verin.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı gübre verin, kışın gübrelemeyi kesin.

Büyüme döneminde toplam iki üç kez dengeli sıvı gübre verin.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı gübre verin.

Yaprak altlarında ve gövdede unlu bit, kabuklu bit ve yaprak biti arayın.

Büyüme döneminde toplam iki üç kez dengeli sıvı gübre verin.

Zayıf ve seyrekleşmiş gövdeleri dipten kesin, sağlam uçları çelik olarak köklendirin.

Büyüme döneminde seyrek gübreleyin; sukulentler aylarca ek gübre istemez.

Büyüme döneminde ayda bir dengeli gübre verin; kışın gübre ve suyu kesin.

Çiçeklenmeyi desteklemek için ilkbaharda gübre verin.

Mart–Ekim arasında ayda bir hafif sıvı gübre verin.

Solan çiçeklerin kısa saplarını kesmeyin; bitki yeni çiçeği aynı yerden verir.

İlkbahar ve yazda dengeli gübreyi hafif verin; fazla gübre çiçeği azaltır.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı gübre verin.

Yaprak altlarını beyaz sinek ve unlubit için düzenli kontrol edin.

Boğum aralarında unlu bite ve yaprak altında kırmızı örümceğe bakın.

Büyüme döneminde ara ara gübreleyin, kışın hiç gübre vermeyin.

Mart–Ekim arasında ayda bir, etiketteki miktarın altında kalan sıvı gübre verin; fazlası yaprak kenarlarını yakar.

Mart–Ekim arasında düzenli gübreleyin; incirler gübreyi çok kullanan bitkilerdir.

Rozetin ortasındaki suyu boşaltıp taze, yumuşak suyla yeniden doldurun.

Nisan–Ekim arasında seyreltik sıvı gübre verin; fazlası kökleri yakar.

Çiçek bittikten sonra yapraklar büyürken ayda bir gübre verin.

Saksının ortasına yosun çubuğu ya da destek koyup sürgünleri ona yönlendirin.

İlkbahar başından sonbahara kadar iki haftada bir az miktarda kaktüs gübresi verin.

İki üç yılda bir taze, iyi süzen harca alın; kök topuna uygun küçük bir saksı seçin.

Yavruları ana bitkiden ayırıp kumlu, iyi süzen bir yere; yürüme yollarından en az iki metre uzağa dikin.

Ok ucu yapraklı çalı görünümünü korumak için uzamaya başlayan sürgünleri kesin.

Mart–Ekim arasında ayda bir hafif sıvı gübre verin.

Dağınık uzayan sürgünlerin uçlarını çimdikleyin; kesilen uçları çelik yapabilirsiniz.

Yazın bitkiyi korunaklı, güneşli bir balkona çıkarabilirsiniz; güneşe birkaç haftada alıştırın.

Büyüme döneminde yarım dozda sıvı gübreyi bir iki kez verin.

Mart–Ekim arasında ayda bir sıvı gübre verin.

Ana bitkinin dibinde çıkan yavruları köküyle birlikte ayırıp küçük saksılara dikin.

Düz yeşile dönen sürgünleri ve uç tomurcukları koparın; bitki sıklaşır.

Büyüme döneminde dengeli sıvı gübreyi iki üç kez verin.

Büyüme döneminde azotu düşük gübreyi yarım dozda bir iki kez verin.

Büyüme döneminde ayda bir yarı dozda gübre verin.

Kökler saksıyı doldurduğunda ilkbaharda bir boy büyük saksıya alın.

Bitki büyürken ayda bir gübre verin.

Yavru rozetleri ayırıp kumlu, iyi süzen toprağa ya da taş aralarına dikin.

Büyüme döneminde yalnızca iki üç kez azotu düşük sıvı gübre verin.

Büyüme döneminde iki üç haftada bir seyreltilmiş dengeli sıvı gübre verin.

Yaprak kenarlarından düşen yavruları toplayıp iyi süzen toprağa dikin, istemediğiniz saksılara yayılmasını önleyin.

Yaprak altlarında kırmızı örümcek, unlu bit ve kabuklu bit arayın.

Yalnız büyüme döneminde kaktüs gübresi verin.

Her üç dört sulamadan birinde suya yarı ya da çeyrek güçte gübre katın.

Yaprak altlarını kırmızı örümcek, unlubit ve thrips için kontrol edin.

Dikenli gövdeleri ve meyveleri çocuklar ile evcil hayvanların ulaşamayacağı yerde tutun.

Uzun ve yapraksız sürgünleri kesmeyin; yeni yaprak ve çiçekler bu sürgünlerde oluşur.

Dikenlerin dibinde unlu bit ve kırmızı örümcek arayın; hava dolaşımını açık tutun.

Mart–Ekim arasında ayda bir, yarı yarıya seyreltilmiş sıvı gübre verin.

Sürgün uçlarını çimdikleyin; bitki daha sık ve dolgun kalır.

İlkbahar ve yazda birkaç kez gübre verin; düzenli gübre şart değildir.

Nisan–Eylül arasında ayda bir sıvı kaktüs gübresi verin.

Yumruyu gözleri yukarı bakacak şekilde ince bir toprakla örtün ve saksıyı en az 21 °C'lik aydınlık bir odada tutun.

Boy atan sürgünlerin uçlarını çimdikleyin, çiçek başaklarını kesin.

Tırmanması için kafes, totem ya da yosun çubuğu verin.

Gece sıcaklıkları 4 °C'nin üstüne yerleşince saksıyı dışarı çıkarın ve güneşe birkaç haftada alıştırın.

Büyüme döneminde saksıdaki bitkiyi ayda bir gübreleyin.

Uzayıp çıplaklaşan gövdeleri kesin; bitki dipten yeni sürgün verir, gelecek yılın çiçekleri de bu yeni büyümede açar.

İlkbahar sonundan yaz sonuna kadar her üçüncü sulamada orkide gübresi verin.

Yazın sağlıklı bir küreği gazete kâğıdıyla tutarak koparın, kesiği birkaç gün kurutup kumlu toprağa dikin.

Büyüme döneminde dengeli sıvı gübreyi iki üç kez verin.

Aktif büyüme döneminde ayda bir seyreltik sıvı gübre verin.

Büyüme döneminde iki haftada bir dengeli sıvı gübre verin.

İlkbahardan itibaren ayda bir gübre verin; kışın gübrelemeyi kesin.

İlkbahar ve yazda ayda bir dengeli sıvı gübre verin.

Hafif sıkışık saksıyı sever; yalnız kökler saksıyı tamamen doldurunca değiştirin.

İlkbahar ve yazda azotu düşük, seyreltilmiş sıvı gübreyi ayda bir verin.

Nisan–Eylül arasında iki üç haftada bir azotu düşük sıvı gübre verin; Ekim–Mart arası gübrelemeyin.

Büyüme döneminde toplam iki üç kez dengeli sıvı gübre verin.

Büyüme döneminde yarım dozda sıvı gübreyi ayda bir verin.

Büyüme döneminde dengeli, yavaş salınımlı bir gübre kullanın.

Meyvenin tepesini kesip alt yapraklarını temizleyin, kesik yeri bir hafta kurutup nemli toprağa dikin.

Yeni sürgünler görününce birkaç haftada bir seyreltilmiş gübre verin.

Saksıdan taşan ya da yanındaki bitkileri örten kısımları makasla kısaltın.

Yalnız tamamen kurumuş yaprakları kesin; yarı sarı yapraklar bitkiye besin sağlamayı sürdürür.

Büyüme döneminde kaktüs gübresiyle hafifçe besleyin.

Mayıs–ağustos arasında genel sıvı gübreyi ayda bir verin.

Her yıl ilkbahar sonu ya da yaz başında taze toprağa alın.

Büyüme döneminde dengeli sıvı gübreyi iki üç kez verin.

Bir saptaki tüm çiçekler solunca sapı dibinden kesin.

İlkbahar ve yazda azotu düşük gübreyi altı sekiz haftada bir verin.

Nisan–Eylül arasında sıvı ev bitkisi gübresi verin.

Büyüme döneminde yarım dozda dengeli sıvı gübreyi ayda bir verin.

Gövde diplerinde unlu bit ve kabuklu bit, gövde yüzeyinde akar belirtisi arayın.

Bitki 15–20 cm olunca sürgün uçlarını alın; ağustos ortasından sonra uç almayı bırakın.

Solan çiçekleri düzenli koparın; bitkinin ortasını uçlayarak dallanmasını sağlayın.

Geceler düzenli olarak 5 °C'nin üstüne çıkınca dikin; kök boğazı toprak seviyesinde kalsın.

Don tehlikesi geçince asma saksı ya da balkon sandığına dikin; çok sıcak cephede öğle gölgesi alan yeri seçin.

Çiçek sapının ucunu tohum bağlamadan alın, yaprakları sararana kadar kesmeyin.

İlkbaharda ya da eylül sonu–ekim ortasında hafif gölgeye dikin ve dibine bol yanmış organik madde serin.

Sürgün uçlarında yaprak biti ve kabuklu bit kümelerine bakın.

Sürgünler topraktan çıkınca ayda bir hafif, düşük azotlu gübre verin.

Çiçek sapını dipten kesin, yaprakları kendiliğinden sararana kadar bırakın.

Tohumu son dondan sonra doğrudan yerine ekin ya da fideleri 30–45 cm arayla dikin.

Gece sıcaklıkları 7 °C'nin üstüne çıkınca fideleri gölgelik yere dikin; çok sık dikilen bitki uzayıp seyrelir.

Son dondan sonra tohumu doğrudan yerine ekin; uzun çeşitleri rüzgâr almayan yere koyun.

Temmuz–ağustosta uzun, kamçı gibi sürgünleri 5–6 yaprak kalacak şekilde kısaltın.

Don tehlikesi geçip toprak ısınınca tohumu doğrudan yerine ekin ya da fideyi dikin.

Solan çiçek saplarını hemen kesin; yeni çiçeklenmeyi uzatır ve istenmeyen tohumlanmayı önler.

Sürgün uçlarında yaprak biti kümelerine ve yapraklarda külleme lekelerine bakın.

Nisanda fazla uzayan sürgünleri kısaltın; oluk ve pencere çerçevesine ulaşanları kesin.

Çiçekler döküldükten hemen sonra, çiçek açmış dalları aşağıdaki güçlü sürgünlere kadar kesin.

Fideleri ilkbahar başında ya da havalar serinlerken sonbaharda dikin.

Tohumdan yetiştirilen fideleri alıştırıp son donlardan sonra yerlerine dikin.

Don tehlikesi geçince saksıyı güneşli balkona çıkarın ya da bitkiyi süzek toprağa dikin.

Çiçeklenmeden altı hafta sonra ile eylül arasında rizomu üst yüzü toprağın hemen altında kalacak şekilde dikin.

Yeni sürgünlerde kırmızı örümcek, yaprak biti ve kabuklu bit olup olmadığına bakın.

Toprak nemli ve ılıkken ilkbaharda ya da sonbaharda dikin; fideleri 30–35 cm arayla yerleştirin.

Yumruları don tehlikesi geçince yaklaşık 8 cm derinliğe dikin; uzun çeşitlere kazıkla destek verin.

Çiti büyüme mevsimi boyunca iki üç kez budayın; kuş yuvası varsa bekleyin.

Toprak ısınıp don tehlikesi geçince tohumu doğrudan ekin ya da fideleri dikin; ince tohumu kumla karıştırıp serpin.

Fideleri ilkbaharda güneşli, suyu iyi süzen bir yere saksıdaki derinliğinde dikin; kök bozulmasını sevmediği için sık yer değiştirmeyin.

Don tehlikesi geçince öğleden sonra gölge alan, rüzgârdan korunan bir yere yerleştirin.

Son dondan sonra tohumu doğrudan yerine ekin, bitkiler arasında hava dolaşacak kadar boşluk bırakın.

Büyük öbekleri erken ilkbaharda, yapraklar açılmadan önce keskin bir belle bölün.

Gerekirse çiçeklenme biter bitmez şekil budaması yapın; sert budamayı martta yapın.

Ekinezyayı ilkbaharda dikin; sonbaharda dikilenler ağır ve ıslak toprakta kışın çürümeye daha yatkındır.

Serbest büyüyen bitkide ilkbahar ortasında yalnız istenmeyen, zarar görmüş ve hastalıklı dalları kesin; kalın eldiven giyin.

Kormları toprak ısınınca 8–15 cm derinliğe dikin; iki haftada bir yeni parti dikerek çiçeklenmeyi yayın.

Kökler aktif büyürken, nisan ya da eylülde dikin veya yerini değiştirin.

Son dondan sonra yarı gölgeye dikin; ilk 7–10 gün kök topunu nemli tutun.

Çimi 4–6 cm yükseklikte biçin.

Mart sonu–nisan arasında güneşli, süzek bir yere dikin; öbekleri de bu dönemde bölün.

Soğuklar tamamen geçince güneşli, korunaklı bir yere dikin.

Yapraklarda yaprak biti, dallarda kabuklu bit olup olmadığına bakın.

Son dondan sonra güneşli yere dikin; genç bitkilerin uçlarını koparıp dallanmasını sağlayın.

Don geçip toprak ısınınca tohumu yüzeye serpip tırmıkla hafifçe örtün; derine gömmeyin.

Solan çiçekleri kesin; yeniden açmasını sağlar ve istenmeyen tohumlanmayı önler.

Kökten çıkan sürgünleri düzenli koparın, yoksa bitki çevreye yayılır.

İlkbaharda budayın; çiçekler yeni sürgünlerde açtığı için bu hem çiçek sayısını hem iriliğini artırır.

Tohumu doğrudan yerine ya da son dondan 6–8 hafta önce içeride ekin; iki haftada bir yeni ekim yaparak çiçeklenmeyi uzatın.

Gelecek bahar çiçek alması için tohumu yaz ortasında doğrudan toprağa ekin.

Budamayı yazın yapın; sonbahar ve kış kesikleri gümüş yaprak hastalığına kapı açar.

Yumruları sivri ucu yukarıda, 5 cm derinliğe, güneşli ve rüzgârsız bir yere dikin; ince dallarla destek verin.

Son dondan sonra güneşli, süzek bir yere dikin.

Tohumu mayıs–haziranda doğrudan yerine ekin ya da nisanda saksıda çimlendirin; ilk yıl yalnız yaprak, ikinci yıl çiçek verir.

İlkbaharda, büyüme başlamadan güneşli ve korunaklı bir yere dikin.

Son dondan sonra güneşli, süzek bir yere dikin.

Mart–mayıs başında dikin ve toprağı nemli tutmak için dibine malç serin.

Kırmızı yeni yaprakları teşvik etmek için sürgünleri dışa bakan bir gözün üstünden kısaltın; çit üç kez budanabilir.

Yerinden taşan sürgünleri düzenli kesin; bitki hızlı büyür.

Son dondan sonra güneşli yere dikin; dikim toprağına yavaş çözünen gübre karıştırın.

Solan çiçekleri kesin; yeni tomurcuk açmasını destekler.

Basamak taşlarının arasına ya da kenarlara 20–30 cm aralıkla dikin.

Dallarda kanser yaraları, uçtan kuruma ve yapraklarda leke olup olmadığına bakın.

Tohumu son dondan birkaç hafta önce doğrudan yere serpin, üstünü çok ince örtün; ışıkta çimlenir.

Son don geçince rizomları 10–15 cm derine, güneşli ve korunaklı bir yere dikin, üzerini malçla örtün.

Ağacın dibinden çıkan sürgünleri görür görmez tabandan kesin.

Son dondan sonra fideleri dikin; sıcak bölgelerde öğleden sonra gölge alan yeri seçin.

Toprak ısındıktan sonra tohum ekin ya da rulo çim serin; çimin serin havalardan önce yerleşmesi gerekir.

Kendiliğinden tohumlanması için birkaç tohum kapsülünü olgunlaşana kadar bitkide bırakın.

Aşı anacından çıkan dip sürgünlerini tabandan kesin.

Sonbaharda ya da ilkbaharda dikin; kökler dikimden önce kurumamalı.

İlkbaharda ya da sonbaharda 25–30 cm aralıkla, şaşırtmalı dikin.

Yapraklarda beyaz pudramsı küllemeyi erken fark etmek için ilkbahar sonundan itibaren kontrol edin.

Son dondan sonra asma saksıya, balkon sandığına ya da duvar kenarına dikin.

Fideleri son don geçtikten sonra, toprak ısınınca güneşli yastıklara ya da saksılara dikin.

Toprak ısınmaya başladığında, ilkbaharda sıcak ve rüzgâr almayan bir yere dikin.

Son dondan sonra asma saksıya, balkon sandığına ya da bordür kenarına dikin.

Kalabalıklaşan öbekleri çiçeklenmeden sonra ilkbaharda bölüp yeniden dikin.

Aktif büyüme döneminde gübreleyin; yazın en sıcak aylarında gübreyi azaltın.

Rüzgâr almayan, güneşli ve dondan korunaklı bir yere dikin.

Yer örtücü olarak 30–45 cm aralıkla, taşlı ve süzek bir yere dikin.

Son dondan sonra, toprak sıcaklığı 18 °C'ye ulaşınca dikin.

Kümeler sıklaştığında ilkbaharda ya da sonbaharda bölüp seyreltin.

Tohumu 0,5–1 cm derine seyrek ekin; birkaç haftada bir yeni sıra ekin.

Toprak işlenebilir hale gelince tohumu 3–5 cm derine doğrudan yerine ekin.

Fidanı yaprak dökümünden sonra ya da kış sonunda, don olmayan bir günde güneşli, korunaklı yere dikin.

Yaprakların çoğu yatınca başları sökün, 1–2 hafta kuruttuktan sonra kuru ve serin yerde saklayın.

Toprak 8 °C'yi geçince gözleri uyanmış tohumluk yumruları dikin.

Toprak 12 °C'yi geçip don tehlikesi bitince tohumu ekin ya da fideleri can suyuyla dikin.

Tohumu iyi işlenmiş toprağa sıraya ekin, üzerini ince bir harçla kapatıp bastırın.

Don tehlikesi geçip toprak 15 °C'yi aşınca tohumu yerine ekin ya da fideyi dikin.

Taze sarımsağı ilkbahar sonunda, kuru sarımsağı yaprakların yarısı kuruyup yatınca sökün.

Bitkiler 5–6 yapraklı olunca toprağın hemen altından bıçakla keserek toplayın.

5–10 yapraklı, sağlam ve fazla boylanmamış fideleri dikip can suyu verin.

Kurşun kalem kalınlığına gelen fideleri derin açılan karıklara dikin; beyaz kısmın uzun olması derin dikime bağlıdır.

7–8 yapraklı, düzgün gövdeli fideleri topraklı olarak dikin ve can suyu verin.

Toprak 10 °C'nin üzerine ısınınca tohumu birkaç sıralık blok hâlinde ekin.

Fidanları kış sonunda, toprak işlenebilir olduğunda tel destek sırası boyunca dikin.

Çiçeklenmeden sonra meyveli dalları son meyveden itibaren 4–6 yaprak bırakıp kısaltın.

Sonbahar hasadı için fideleri yaz ortasında dikin; sıra üzeri 30–50 cm aralık bırakın.

Toprak 10–12 °C'yi geçince ocaklara 2–4 tohum ekin; kol atacağı için ocaklar arasında geniş mesafe bırakın.

Dinlenmedeki fidanları şubat ortasından nisan başına kadar, kökler 5 cm'den derine inmeyecek şekilde dikin.

Nisan sonundan itibaren toprak en az 15 °C'ye ısınınca tohumu yerine ekin.

Taze tüketim için körpe sürgün uçlarını makasla kesin.

Olgunlaşan meyveleri kuşlardan korumak için bitkiyi file ile örtün ve tamamen mavileşenleri toplayın.

Tohumu 1 cm kadar derine ekin, 3–4 yapraklı olunca sıra üzerinde 15 cm aralık bırakacak şekilde seyreltin.

10–15 cm boylanmış, 4–5 yapraklı fideleri dikin; dikimden bir gün önce fideliği sulayın.

Toprak ısınınca tohumu 1–2 cm derine ekin; sürekli hasat için birkaç hafta arayla küçük partiler halinde ekin.

Taze bakla için kabuklar normal iriliğin yarısına ulaşınca elle toplayın.

Köklü dip sürgünlerini 1 m aralıklarla hazırlanmış masuralara dikin.

Tohumu tava ya da sıraya 1 cm'yi geçmeyecek derinlikte ekin, üzerine ince toprak serip bolca sulayın; sıcak yaz aylarında ekmeyin.

Çıplak köklü fidanı kış boyunca, toprak donmuş ya da çamur değilken dikin.

Tohumu son dondan 6–8 hafta önce içeride ekin, fideleri don geçince güneşli yere dikin.

Haziranda henüz yeşilken her iki meyveden birini reçel için toplayın, kalanlar iri olsun.

Kendi rengini alan, sapa yakın eti yumuşayan meyveleri avucunuza alıp kaldırarak toplayın.

Dipten çıkan yeni sürgünleri taze iken koparın.

Geç ilkbahardan hasada kadar toprağı derinden yoklayın; meyveler iç doldururken kurumuşsa kök bölgesini sulayın.

Mayıs–Eylül arasında ağacın dibindeki toprağı derinden yoklayın; kurumuşsa sulayın. Yetersiz sulamada meyvede taş hücreleri artar.

Yerleşik ağacı yazın budayın; genç ağaçta şekil budamasını ilkbaharda tomurcuklar açtıktan sonra yapın.

Ağacın altına temiz bir örtü serip dalları sallayarak olgun meyveleri toplayın; dallara sopayla vurmayın.

Hasat biter bitmez budayın; meyve veren yaşlı dalların bir kısmını genç bir sürgünün hemen üstüne kadar geri alın.

Yazın ağacın dibini malçla örtün; salma sulamada suyun kök boğazına değmesine izin vermeyin.

Sürgün ve meyve gelişimi boyunca toprağı yoklayın ve düzenli sulayın; kısa kuraklığa dayanır ama iri meyve için su gerekir.

Soğuk tehlikesi geçince ilkbaharın başında dikin; aşı yerini toprak üstünde bırakın, derin dikmeyin ve hemen can suyu verin.

Aşılı fidanı kış dinlenmesinde, en az 40–50 cm genişlik ve derinlikte açtığınız çukura dikin.

İlkbahar ve yaz başında toprak nemini yoklayın; ağacın dibinde su göllenmesine izin vermeyin.

İlkbahar donları geçtikten sonra, ilkbahar sürgünleri başlamadan hemen önce budayın; obur dalları her zaman alabilirsiniz.

Büyüme döneminde yaz için hazırlanmış turunçgil gübresi verin; turunçgiller besin isteği yüksek bitkilerdir.

Meyveler koyu kırmızıya döndüğünde toplayın.

İlkbahar donları geçtikten sonra, yeni sürgünler başlamadan önce budayın; dikenli dallara karşı eldiven kullanın.

Ağacın çevresinde çıkan kök sürgünlerini ve fideleri söküp yayılmasını sınırlayın.

Birkaç haftada bir az miktarda tohum ekin; sürekli taze yaprak alırsınız.

Tohumu toprağın üstüne seyrek serpin, üzerini örtmeyin; çimlenmek için ışık ister.

Çiçeklenme biter bitmez bitkiyi dibe yakın kesin; tohum dökmeden taze yaprak verir.

Bitki yarı yarıya çiçeklendiğinde sürgünleri toprak yüzeyinden 10–15 cm yukarıdan kesin.

Tohumu doğrudan yerine ekin, fideleri 30 cm aralığa seyreltin.

Yaprakları dipten birkaç santim yukarıdan makasla kesin; sık kestikçe yenisi gelir.

Toplarken ve keserken eldiven giyin; yakıcı tüyler deriyi dakikalarca yakar.

Çiçekler açmadan sürgün uçlarını kesin; bitki sıklaşır.

Büyüme döneminde iki haftada bir sıvı gübre verin; kışın seyreltin.

Büyüme döneminde 4–6 haftada bir gübreleyin.

Kümeleri 2–4 yılda bir bölerek gençleştirin.

Tohumu donlar geçtikten sonra doğrudan yerine ekin; olgunlaşması uzun ve sıcak bir mevsim ister.

Gölgede ya da sürekli ıslak kalan toprakta yetiştirmeyin; doğada kurak, güneşli yamaçlarda yaşar.